Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

''Καληνύχτα , Ερωτα'' Γιώργης Π. Δρυμωνιάτης (Κύθηρα)


Ο Έρωτας βαρέθηκε τα όνειρα.
Κουράστηκε και πήρε των ματιών του.
Παράτησε την Άνοιξη στα σύγνεφα
και κλείστηκε στα σκότη του, κενός 
και μοναχός του.
Κάτι παλιές στιγμές του μερεμέτισε
και γλύκανε την όψη του μ’ οδύνη
και το παλιό σκαρί του καλαφάτισε,
αυτό που, δίχως να ζητά,
εκάτεχε να δίνει.
Αχ, Έρωτα. Αχ, Έρωτα! Πού τρέχεις
μοναχός σου;
Χωρίς τα μάτια της φωτιάς,
δεν θα το βρεις το φως σου.

Κοιμήθηκε ο Έρωτας στα χώματα.
Αδειάστηκε στη σκόνη των στιγμών του.
Νεκρός φαινόταν κι είχε πια για στρώματα
τα ξεραμένα άνθη των παλιών
καλών ωρών του.
Λυπόταν που δεν άνοιξε τα στήθη του
να μπει η συγχορδία της χαράς της.
Του έτρωγε τα σπλάχνα του η λήθη του
Στου πόνου τους αγρούς ήτανε τώρα πια
δραγάτης.
Αχ, Έρωτα. Αχ, Έρωτα! Αχ,
Πειρατή του χρόνου.
Αδέρφι είσαι της χαράς.
Αδέρφι και του πόνου……

γ.π.κ-δρ.
Από τα ΕΡΩΤΑΡΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΔΑΚΡΥΩΝ
Categories:

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου