Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

21η Απριλίου 1967 η μαύρη επέτειος

Σκέφτηκα πολύ αν θα έπρεπε να γράψω ένα τέτοιο κείμενο
Ομως μαύρες επέτειοι όπως αυτή της δικτατορίας πρέπει να δυναμώνουν την αξιοπρέπειά μας

Πάτρα λοιπόν βράδυ της 21ης Απριλίου το...σωτήριον έτος 1967
Στην Πάτρα , όπως πάντα γίνεται με την επαρχία, τα νέα της Αθήνας έρχονται αργότερα
Το κουδούνι της μονοκατοικίας που μένουμε χτυπάει. Εδώ μένω και τώρα, μόνο που πλέον είναι πολυκατοικία από την εποχή της αντιπαροχής.
Αστυνομικοί στην πόρτα ζητάνε από τον πατέρα μου,να τους ακολουθήσει
Ζητάει να του δώσουν λίγο χρόνο να ετοιμαστεί
Σαν να τον βλέπω τώρα να χτενίζεται στο μπάνιο και να φοράει την γραβάτα του
Τον παίρνουν μέσα στη νύχτα
Η αδερφή μου ουρλιάζει...
Η γειτονιά σηκώνεται στο πόδι...
Τον κλείνουν με εκατοντάδες αριστερούς και δημοκρατικούς πολίτες στο 26ο Δημοτικό Σχολείο
Τα τηλέφωνα με το εξωτερικό είναι κομμένα. Η μάνα μου δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τους δικούς της που είναι μετανάστες στην Αμερική.
Η αδελφή και ο αδελφός του πατέρα μου κρύβονται στην Αθήνα όπου ζουν από χρόνια.
Πάμε το πρωί να τον δούμε στο στρατόπεδο/σχολείο
Σακιά στο προαύλιο με οπλοπολυβόλα
Τους πάνε εκείνη την ώρα στις τουαλέτες με συνοδεία αυτόματων όπλων
Μπαίνουμε μέσα να τον χαιρετίσουμε. Η κυρα-Γιωργία η επιστάτισσα δεν μας βλέπει, μιλάει και φτιάχνει καφέδες στους αστυνομικούς.
Τον έχουν κατά σατανική σύμπτωση στην αίθουσα που ήμουνα μαθητής
Πολλοί "εθνικόφρονες" γείτονες βοηθάνε και εγγυώνται προσωπικά γι' αυτόν , ώστε να αποφυλακιστεί σύντομα,οφείλω να το πω.
Βέβαια ξέρω πολύ καλά ότι τότε συνθηκολόγησαν με την δικτατορία πολλοί,πάρα πολλοί!
Μετά το 1974 έγιναν όλοι προοδευτικοί...Εκαναν έλεγαν αντίσταση...
Ούτε ο τότε αριστερός Δήμαρχος δεν παραιτήθηκε την επομένη μέρα,αλλά περίμενε να τον πάψουν!
Τέλος πάντων πέρασαν 7 χρόνια μαύρα για πολλούς και 7 καλά χρόνια για όσους έχουν μάθει να γλύφουν την εκάστοτε εξουσία.
Μετά την μεταπολίτευση και για πολλά χρόνια η συντηρητική παράταξη είχε αλλάξει.Ηταν πιο δημοκρατική και γιαυτό την στήριξαν πολλοί αριστεροί όπως ο Κατριβάνος  ο Θεοδωράκης ο Τζανετάκος ο Βούλτεψης...
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια διολισθαίνει συνέχεια σε ακροδεξιές πρακτικές και γιαυτό επιστρέψαμε οι περισσότεροι στην Αριστερά όπου πάντα ήταν η ψυχή μας!

ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Categories:

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου