ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ ΙΙος Επτανήσιος Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων *

Το 1965 το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, παρήγγειλε στον ζωγράφο Χρήστο Ρουσσέα την προσωπογραφία του Κωνσταντίνου Λομβάρδου. Είναι αντίγραφο από πίνακα του Διον. Καλυβωκά (1806-1877), ιδιοκτησίας Ιωάννη Στέφ. Παπαδάτου. Η προσωπογραφία εκτίθεται στην Αίθουσα Παναγιώτη & Έφης Μιχελή

Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο στις 4 Σεπτεμβρίου 1820 από επιφανή, λαϊκή όμως, οικογένεια του νησιού. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα. Συνέχισε τις σπουδές του σε Ιταλία και Γαλλία. Επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και ασχολήθηκε με το επάγγελμα του. Κατά την χολέρα του 1855 αψήσησε τους κινδύνους για να βοηθήσει τους συμπολίτες του όπως αναφέρει ο Λεωνίδας Ζώης.

Ο Διον.Ρώμας τον χαρακτηρίζει ως μακιαβελλικό πολιτικό. Υπήρξε αντικείμενο λατρείας από τους συντοπίτες του, σε τέτοιο βαθμό, ώστε όταν γεννούσε μια γυναίκα σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό και δεν μπορούσε να πάει ο ίδιος, στέλνανε την ζώνη του!!! και την ακουμπούσαν στην ετοιμόγεννη.

Ασχολήθηκε ενεργά στους αγώνες των Επτανησίων για την ένωση. Το 1852 εκλέχτηκε βουλευτής στην Βουλή της Ιονίου Πολιτείας και πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά της αγγλικής κατοχής.

Εξέδιδε δύο εφημερίδες για να προωθήσει τους πολιτικούς σκοπούς του. 

Την ''Παλιγγενεσία'' στην Κέρκυρα και την ''Φωνή του Ιονίου'' στην Ζάκυνθο.

Από το 1865 εκλεγόταν συνέχεια βουλευτής εκπροσωπώντας την Ζάκυνθο, μέχρι τον θάνατο του στα 1888.

Εξελέγη πρόεδρος της Βουλής στις 17 Δεκεμβρίου του 1870 με το κόμμα του Τρικούπη.

Δεν ήταν τυχαίος πολιτικός και γι' αυτό όπως κάθε μεγάλη προσωπικότητα δεν μπόρεσε να αποφύγει τα φαρμακερά βέλη της συκοφαντίας.

Πέθανε στις 25 Αυγούστου 1888 ενώ ήταν υπουργός Εσωτερικών

* Γρηγ. Μαρκέτος