Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΤΑΝΗΣΙΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΤΑΝΗΣΙΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΛΛΙΓΑΣ

Ο Παύλος Καλλιγάς γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1814 από 
Σμυρνιά μητέρα και πατέρα καταγόμενο από τα Καλλιγάτα 
της Κεφαλληνίας, τον Παναγή Άννινο. Προτίμησε το προσωνύμιο ''Καλλιγάς'' και όχι το πατρικό ''Άννινος''.
Σπούδασε νομικά στην Γερμανία και ήρθε στην συνέχεια στην 
Ελλάδα ως καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αθηνών.
Από την θέση αυτή παύθηκε από την κυβέρνηση Κωλέττη
το 1845. Επανήλθε αργότερα και έφτασε μέχρι το αξίωμα του Κοσμήτορα και του Πρύτανη !
Εξελέγη πολλές φορές βουλευτής και ήταν από τους διαπρεπέστερους συνεργάτες του Χαρίλαου Τρικούπη.
Διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, από το 1883 έως το 1885.
Υπήρξε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας θέση στην οποία τον βρήκε ο θάνατος το 1896.
Εγραψε πλήθος επιστημονικών και λογοτεχνικών έργων.
Το μυθιστόρημά του ''Θάνος Βλέκας'' θεωρείται το πρώτο νεοελληνικό μυθιστόρημα στο οποίο περιγράφεται η κοινωνική κατάσταση επί  Όθωνος. 
Ο Καλλιγάς δεν ήταν μια τυχαία μορφή στην Ελλάδα. Πρωταγωνίστησε στο επιστημονικό, το κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο.
Τρισεγγονός του είναι ο σημερινός πολιτικός Παύλος Γερουλάνος


ελαιογραφία από τον Νικηφόρο Λύτρα


Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

Κωνσταντίνος Αργασάρης Λομβάρδος










Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο το 1859 και σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στην Νάπολη της Ιταλίας.
Όταν πέθανε ο θείος του και θετός πατέρας του Κων. Λομβάρδος, ανέλαβε την αρχηγία, του προσωποπαγούς κόμματος που είχε ιδρύσει ο εκλιπών.
Εκπροσώπησε  στο κοινοβούλιο την Ζάκυνθο από το 1888 έως το 1922 !!!
Συνεργάστηκε το διάστημα αυτό με τους: Χαρίλαο Τρικούπη, Γεώργιο Θεοτόκη και Δημήτριο Γούναρη.
Αυτό γράφεται κομψά από την ιστορία. Στην πραγματικότητα άλλαζε συνεχώς στρατόπεδα, αλλά οι ψηφοφόροι του, όπως γίνεται και σήμερα με κάποιες πολιτικές οικογένειες τον ακολουθούσαν πιστά!
Άλλωστε υπάρχει και δρόμος στο Τζάντε με το όνομα του.
Στις 18 Ιανουαρίου  1921, εξελέγη πρόεδρος της Βουλής. Έζησε την Μικρασιατική καταστροφή και την διάλυση της Βουλής από το στρατιωτικό κίνημα των Πλαστήρα- Γονατά τον Σεπτέμβριο του 1922.
Πέθανε στην Αθήνα το 1925.

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

ΜΙΧΑΗΛ ΕΔΟΥΑΡΔΟΣ ΘΕΟΤΟΚΗΣ Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων






Γεννήθηκε το 1842 στην Κέρκυρα και ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός
του πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη.
Επηρεάστηκε αρκετά από την ιταλική πολιτιστική παράδοση του νησιού. Εργάστηκε στο Λονδίνο και στην Σαγκάη.
Το 1887 εξελέγη δήμαρχος Κερκυραίων και επανεξελέγη το 1891 γιατί προσέφερε μεγάλο έργο για την αναμόρφωση της πόλης.

- Κατά την δεύτερη θητεία του, γκρέμισε την Porta Reale που είχε κατασκευαστεί 
το 1578 και συμβόλιζε τον διαχωρισμό των κοινωνικών τάξεων.

 Μετά και την λήξη της δεύτερης θητείας του, ασχολήθηκε με την κεντρική 
πολιτική ζωή και όταν μάλιστα βρισκόταν στην Κέρκυρα για την κηδεία του αδελφού του Γεωργίου Θεοτόκη, η μονοκομματική Βουλή του 1916, λόγω της αποχής των Φιλελευθέρων τον εξέλεξε πρόεδρο της Σώματος στις 22 Ιανουαρίου. Όμως ο Κορφιάτης άρχοντας καταδέχτηκε να κατέβει στην Αθήνα για να αναλάβει καθήκοντα μόλις στις 2 Μαϊου! Η εκλογή του κράτησε έως τις 8 Ιουνίου.
Γι' αυτό και ο σατυρικός ποιητής Γ.Σουρής του αφιέρωσε το ακόλουθο ποίημα:
''και ο Μικές τους απαντά:
σας ευχαριστώ πολύ
αλλ'εγώμαι γέρος πιά και δεν κάνω για Βουλή
Δεν μπορώ να ξεφωνίζω και κουδούνια να σημαίνω
δέχομαι την Προεδρεία, μα στην Κέρκυρα να μένω''
 
Προσβλήθηκε από εξανθηματικό τύφο και πέθανε στις 6 Αυγούστου 1916.

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ εκ ΚΕΡΚΥΡΑΣ




Γεννήθηκε το 1879 στην Κέρκυρα καταγόμενος από παλιά 

οικογένεια του νησιού.

Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και για λίγο ασχολήθηκε με 

την δικηγορία. Έφυγε για Γαλλία και Ιταλία για να σπουδάσει 

κοινωνικές επιστήμες.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και επηρεασμένος από τα 

διανοητικά ρεύματα της Ευρώπης, υπήρξε συνιδρυτής 

του κόμματος των Φιλελευθέρων.

Από το 1910 έως το 1932 εκπροσωπούσε την Κέρκυρα στο 

κοινοβούλιο.

Εξελέγη πρόεδρος της Βουλής τέσσερις φορές.

Σαν υπουργός Εσωτερικών του Ελ .Βενιζέλου 

έπαιξε σημαντικό ρόλο για την ψήφιση του ''ιδιώνυμου'', 

δηλαδή του νόμου για την δίωξη των αριστερών πολιτών.

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του, και πρέπει να το 

προσέξουμε ιδιαίτερα, ήταν η μετριοπαθής και συμφιλιωτική

στάση του, κατά τον εθνικό 
διχασμό.

Λόγω διαφωνίας με την οικονομική πολιτική του 

Βενιζέλου, αποχώρησε από τους φιλελευθέρους 

και συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Καφαντάρη.

Πικράθηκε 
πολύ που δεν εκλέχτηκε το 1932

και αποσύρθηκε από την πολιτική.

Μια μέρα μετά την κήρυξη της δικτατορίας του Ι. Μεταξά 

ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπεύθυνος του 

οικονομικού τομέα.

Το 1941 εξελέγη από τους μετόχους συνδιοικητής της 

Εθνικής Τράπεζας. Στην θέση αυτή παρέμεινε ως το 1943.

Πέθανε το 1951 στην Αθήνα.

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ ο Λευκαδίτης Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής



έργο του Σπυρίδωνα Προσαλέντη





Γεννήθηκε στην Λευκάδα το 1819 γόνος της γνωστής οικογένειας του νησιού και ξάδελφος  του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

Σπούδασε νομικά αρχικά στην Ιόνιο Ακαδημία και συνέχισε στο Παρίσι. 

Δεν υποστήριξε την Ένωση των Ιονίων με την Ελλάδα και γι αυτό ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Αριστοτέλη.

Με την ένωση των Ιονίων με τον εθνικό κορμό εκλεγόταν συνεχώς εκπροσωπώντας την Λευκάδα έως το 1885. Διετέλεσε υπουργός των Εξωτερικών και Οικονομικών. Υπήρξε πρέσβης της πατρίδας μας, στο Λονδίνο, στην Στοκχόλμη και στην Κοπεγχάγη.
Όταν υπηρετούσε στο Λονδίνο επί πρωθυπουργίας Δημητρίου Βούλγαρη, βολιδοσκόπησε την βρετανική κυβέρνηση για κατάργηση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα! Το αίτημα απερρίφθη. Δυστυχώς ο Λαός δεν τον απέρριψε όπως δεν απορρίπτει πλήθος πολιτικών!

Το 1881 εξελέγη βουλευτής με τον Χαρίλαο Τρικούπη, που ήταν ο νικητής των εκλογών.
Λόγω του κύρους του, εξελέγη δύο φορές πρόεδρος της Βουλής.

Είχε παντρευτεί με την Ρόζα Μαρία Στεφάνου από ζακυνθινή αρχοντική οικογένεια και έκαναν δύο γιούς και δύο κόρες.
Πέθανε στις 30 Ιουλίου 1887 στην Αθήνα και ετάφη στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Λευκάδα.

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΩΜΑΣ Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων









 Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο το 1863 καταγόμενος από την γνωστή επιφανή
οικογένεια του νησιού. Σπούδασε νομικά σε Αθήνα και Παρίσι.
Από το 1895 εκλεγόταν βουλευτής Ζακύνθου για πολλά χρόνια. Διετέλεσε
υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη και υπουργός Δικαιοσύνης επί Κυριακούλη Μαυρομιχάλη.
Πολέμησε στην μάχη του Δομοκού όπου και διακρίθηκε 
παίρνοντας τον βαθμό του ταγματάρχη.

Σε ηλικία 34 χρόνων πρωτοεξελέγη Π
ρόεδρος της Ελληνικής Βουλής. Διετέλεσε αργότερα άλλες δύο φορές πρόεδρος.

 Πατριώτης και πολεμιστής στην ψυχή πήγε σαν εθελοντής στους Βαλκανικούς πολέμους 
αφού σχημάτισε σώμα γαριβαλδινών και διακρίθηκε στις μάχες Μπιζανίου και Δρίσκου.

 Ειδικά στην μάχη του Δρίσκου τραυματίστηκε στο χέρι και στο χειρουργείο όπου τον διακόμισαν συνάντησε τον βαριά τραυματισμένο βουλευτή Κερκύρας Λορέντζο Μαβίλη,ο οποίος λίγο μετά εξέπνευσε.

Ήταν παντρεμένος με την Σοφία, κόρη του μεγάλου ευεργέτη Χρηστάκη Ζωγράφου και αδελφής του Γεώργιου Χρηστάκη Ζωγράφου πρωθυπουργού το 1914 της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου.

 Πέθανε το 1914.

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ ΙΙΙος Επτανήσιος Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων

Γεννήθηκε στα Κύθηρα το 1818 από ονομαστή οικογένεια του νησιού.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και ως δικαστής.
Εξελέγη βουλευτής το 1874 αλλά υπήρχαν έντονα προβλήματα γιατί η ανάθεση
της πρωθυπουργίας στον Δημ.Βούλγαρη που μειοψηφούσε όξυνε την πολιτική κατάσταση.
Ετσι και η εκλογή του Κασιμάτη μετά από πρόταση του Βούλγαρη στο αξίωμα του προέδρου
της Βουλής στις 20 Μαρτίου του 1875, εδέχθη σφοδρή επίθεση από τους αντιπάλους.
Γιαυτό και συμπεριλήφθηκε στους λεγόμενους Στηλίτες,δηλαδή αυτούς που στήριζαν
τον μειοψηφούντα Βούλγαρη και δυστυχώς τις απαράδκτες μεθοδεύσεις το πρωθυπουργού αυτού.
Μετά από 2 χρόνια εξαναγκάστηκαν όλοι σε παραίτηση.
Είχε το προσωνύμιο ''νοόμετρον'', γιατί είχε ζητήσει να μετριέται πρώτα η νοημοσύνη των πολιτικών πριν τους επιτραπεί η ενασχόληση με την πολιτική!
Πάντως εξελέγη αργότερα άλλες 2 φορές ως βουλευτής Κυθήρων.
Το συγγραφικό έργο του,ήταν σημαντικό.
Πέθανε στην Νάπολη της Ιταλίας το 1895 και ετάφη στα Κύθηρα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ ΙΙος Επτανήσιος Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων *




Το 1965 το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, παρήγγειλε στον ζωγράφο Χρήστο Ρουσσέα την προσωπογραφία του Κωνσταντίνου Λομβάρδου. Είναι αντίγραφο από πίνακα του Διον. Καλυβωκά (1806-1877), ιδιοκτησίας Ιωάννη Στέφ. Παπαδάτου. Η προσωπογραφία εκτίθεται στην Αίθουσα Παναγιώτη & Έφης Μιχελή





Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο στις 4 Σεπτεμβρίου 1820 από επιφανή, λαϊκή όμως, οικογένεια του νησιού. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα. Συνέχισε τις σπουδές του σε Ιταλία και Γαλλία. Επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και ασχολήθηκε με το επάγγελμα του. Κατά την χολέρα του 1855 αψήσησε τους κινδύνους για να βοηθήσει τους συμπολίτες του όπως αναφέρει ο Λεωνίδας Ζώης.

Ο Διον.Ρώμας τον χαρακτηρίζει ως μακιαβελλικό πολιτικό. Υπήρξε αντικείμενο λατρείας από τους συντοπίτες του, σε τέτοιο βαθμό, ώστε όταν γεννούσε μια γυναίκα σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό και δεν μπορούσε να πάει ο ίδιος, στέλνανε την ζώνη του!!! και την ακουμπούσαν στην ετοιμόγεννη.

Ασχολήθηκε ενεργά στους αγώνες των Επτανησίων για την ένωση. Το 1852 εκλέχτηκε βουλευτής στην Βουλή της Ιονίου Πολιτείας και πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά της αγγλικής κατοχής.

Εξέδιδε δύο εφημερίδες για να προωθήσει τους πολιτικούς σκοπούς του. 
Την ''Παλιγγενεσία'' στην Κέρκυρα και την ''Φωνή του Ιονίου'' στην Ζάκυνθο.

Από το 1865 εκλεγόταν συνέχεια βουλευτής εκπροσωπώντας την Ζάκυνθο, μέχρι τον θάνατο του στα 1888.
Εξελέγη πρόεδρος της Βουλής στις 17 Δεκεμβρίου του 1870 με το κόμμα του Τρικούπη.

Δεν ήταν τυχαίος πολιτικός και γι' αυτό όπως κάθε μεγάλη προσωπικότητα δεν μπόρεσε να αποφύγει τα φαρμακερά βέλη της συκοφαντίας.

Πέθανε στις 25 Αυγούστου 1888 ενώ ήταν υπουργός Εσωτερικών

* Γρηγ. Μαρκέτος

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ Ιος Επτανήσιος πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων


Γεννήθηκε το 1825 στην Ηλεία καταγόμενος από τα Αυγερινάτα της Κεφαλονιάς. Γόνος επιφανούς αρχοντικής οικογένειας, η οποία είχε εγκατασταθεί προεπαναστατικά στον νομό Ηλείας. Πατέρας του ήταν ο Φιλικός Δημήτριος Αυγερινός.
Αρχικά διορίστηκε νομάρχης Αθηνών και μετά διευθυντής της Αστυνομίας.
Ανήκε στους συντηρητικούς βουλευτές του κοινοβουλίου,τους λεγόμενους πεδινούς.
Συμμετείχε στο κίνημα για την ανατροπή του Οθωνα.
Ανέλαβε πολλές φορές το αξίωμα του υπουργού.
Εξελέγη τέσσερις φορές πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων,στο διάστημα από το 1858 έως το 1890.
Πολιτεύτηκε αμερόληπτα και υποδειγματικά ως πρόεδρος της Βουλής. Δεν είναι τυχαίο ότι στον γνωστό πίνακα του Νικόλαου Ορλώφ όπου στο βήμα βρίσκεται ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης,στην έδρα του προέδρου βρίσκεται ο Αυγερινός.
Πέθανε στην Αθήνα το 1896.
Είχε τιμηθεί με τον Σταυρό του Ταξιάρχη. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ωδείου Αθηνών.

πηγή: Πρόεδροι της Βουλής έκδοση Ιδρύματος Βουλής των Ελλήνων




Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΡΙΚΑΚΗΣ ο Κυθήριος πρόεδρος της Βουλής


Γεννήθηκε το 1824 στα Κύθηρα από Κρητικούς γονείς που είχαν καταφύγει στο νησί λόγω των τουρκικών διώξεων στην Κρήτη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και εκτός από δικηγόρος υπήρξε και εισαγγελέας στην Πάτρα.
Παντρεύτηκε την Θεώνη Παπαδιαμαντοπούλου, εγγονή του προεστού της Πάτρας και οπλαρχηγού της Ελληνικής Επανάστασης Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου (ο οποίος σκοτώθηκε στην Έξοδο του Μεσολογγίου) και ο γάμος αυτός τον βοήθησε πολύ, λόγω της μεγάλης κοινωνικής θέσεως της συζύγου και της μεγάλης περιουσίας της.
Στην Αθήνα ζούσε σε τριώροφο κατοικία που περιβαλλόταν από 20 στρέμματα στους Αμπελόκηπους (την έκταση είχε αγοράσει από την Μονή Πετράκη).
 Συνέβαλε αποφασιστικά ως δικηγόρος στην ανέγερση του Ι.Ν.Αγίου Ανδρέα Πατρών, βοηθώντας να ξεπεραστούν τα πολύ δύσκολα προβλήματα που είχαν ανακύψει με το Δημόσιο.
 Είχε τεράστιες εκτάσεις σταφιδαμπέλων και μεταλλεία στα οποία είχε συνεταίρο τον Ι.Σερπιέρη, του οποίου υπήρξε δικηγόρος στα Λαυρεωτικά. Υπήρξε φιλοοθωνικός πολιτικός. Εξελέγη αρκετές φορές βουλευτής Αχαϊοήλιδας από το 1875 έως το 1902.Διετέλεσε υπουργός των Εξωτερικών και Δικαιοσύνης επί Αλεξ.Κουμουνδούρου.
Πρόεδρος της Βουλής εξελέγη το 1885. Πέθανε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου του 1909 και συγκεκριμένα στο Παλαιό Φάληρο.
Η κηδεία του έγινε στην Μητρόπολη Αθηνών και προσέλαβε πάνδημο χαρακτήρα.
- Προσθήκη Σοφίας Σουμελά:
 Η νεοκλασική οικία Ρικάκη (Πανεπιστημίου 53 και Σανταρόζα) είχε κτιστεί σε σχέδια του Αν.Θεοφιλά το 1880. Κατά τον Μεσοπόλεμο (δεκαετία του 1920) κατεδαφίστηκε και στη θέση της ανεγέρθηκε μέγαρο το οποίο στέγασε το ξενοδοχείο "Ματζέστικ". Σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία του Πανεπιστημίου.  Ινστιτούτο Παστέρ: (Βασ. Σοφίας 127) Κτίστηκε το 1919 σε οικόπεδο το οποίο ανήκε στην οικογένεια Ρικάκη και αγοράστηκε με δωρεά του Β.Ζαχάρωφ. Το οικόπεδο περιλάμβανε την τριώροφη εξοχική οικία (κτίσμα του 1890) και τον μικρό ναό της Αγ. Άννας, του 19ου αι. Το Ινστιτούτο εγκαινιάστηκε το 1920 από τον Ελ. Βενιζέλο. Από το 1935 μέχρι το 1962 εργάστηκε στο Ινστιτούτο η Ζωή Μελά, κόρη του μακεδονομάχου Παύλου Μελά