Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2022

ΌΤΑΝ ΟΙ ΜΕΝΤΕΣΕΔΕΣ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ του Άκη Χειρδάρη*

 Εποντίγιωσαν οι μπερντουέλες και δεν ανοίγουνε ούτε ένα πόντο λιμπρέτο τα σκούρα τσι φανέστρες.



Αιτία του εγκλεισμού οι λαουρέντηδες, κάτι προσφυγόπουλα που πήρα για να αδειάσω σύσκαρο μιας τζίας μου το σπίτι.
Αλήθεια τα ξεμπέρδεψα, στου πιάνου το κατέβασμα χαλεύαν τα χτικιάρικα τα έρμα τα νεφρά τους.
Όταν όμως ξεκρεμάσαν όλες τσι μποναγράτσιες αντί να τυλίξουνε με σέστο τσι κοντρίνες, σκουρδί μαλλί τσι κάμανε με ένα σωρό παγιόρουχα που βρήκανε στα αρμάρια στη λετρίνα.
Μεμιάς τσι λεμπαρντάρουνε απ' το μπαρκόνι απάνω και σκάει εις το πόρτιγο βαντάκα που ξεχώριζε ένα καρό ταμπάρο.
-"Ρετούρες κι άλλες συμφορές συνκάτοικοι μας βρήκαν, ασκώνουν ροποθέμελα τσι κάμαρές μας γδύνουν, ανοίγουν τα αρμάρια μας, τσι γιότσες ξεστολίζουν".
Αναφώνησε η άλτο μπλαφονιέρα από τη πάνω κάμαρη με το ψηλό νταβάνι.
-"Κακά μαντάτα έρχονται από τη κανιζέλα!!! Φαλτσέτο κόντρα ακούγεται μέσα από το τοίχο, τα κόκκαλά της τρίζουνε λιγάθινος ο ήχος".
Με ένα λυγμό αποκρίθηκαν τα μέτζο πασαμέντα.
-" Ανάθεμα τη πόρωση που ξέκαμε τη μεγαλοκοπέλλα. Του πιάνου και του τσέμπαλου μαέστρα φαβολόζα ήτανε η Μπερλίνα μας η τίμια κυρά μας". Σεγόνταραν τα τσόκολα με αντάντε στ' όνομά της.
-" Οι μποναγράξιες τσου ενοχλούν που μια ζωή βαστούσαν βαρύτιμες βελούδινες κοντρίνες με νταμάσκα και τα πλατιά καπέτα τους με τσι ντοράτες τρέσες φοδραρισμένα ασορτί στο κάλυμμα του πιάνου".
Τραγούδησαν χορωδιακά τα γύψινα μπαρόντσολα κι όλες οι κασαδούρες.
-" Με σέστο και με μέτρημα όλα μανιφατούρα έργα της εξαδάχτυλης καθολικιάς Πιπίνας απ' τη Σύρα". Αντιφωνεί η μέτζο σκαλιστή ροζέτα με μπορντούρα.
-" Απόστασα πια δε βαστώ τούτες τσι νοβιτούρες τούτοι δε μας σεβάστηκαν κάνουνε λοβιτούρες".
Ακούστηκε σπαραχτικά το μπάσο μπαλαούστρο.
-"Μαλίνια μέσα τσου!!! Που να τσου πέσουνε τα απάσβεστα εις το κεφάλι και να τσου κουκουδιάσει σίσκαρο!!! "
-" Που να μην αξιωθούνε από τσι Κάρτε Λάκουες να ακούσουνε ποτέ τους τον Αμλέτο!!! "
-" Που να ξαγλυστρίσουνε Παναΐα μου το πρωτοκύριακο εις το πλακάδο, την ώρα που μπαίνει η χάρη του και μόνο τ' άγαλμα του κόντε του Τζωρτζέτου να συφτάκει να τσου συλλυπηθεί!!!"
-" Που να γιομίσουνε οι γλώσσες τους τση Βαγγελίστρας διάσονες, να μη λυκάσουν σκορδαλιά, μήτε μπακαλαράκι μόνο παντζάρια να γεφτούν με μια σταλιά ξυδάκι!!!
-" Που να τσου φράξει στο φόρτε του Αντάτζιο το στιψερό τους φάρυγγα του τρομπονιού μποκόνι και να μη προκάμουνε να αριβάρουνε στο οσπιτάλι!!!".
Με στρίγκλισμα στη λήγουσα η νάτολα από πάνου, ρίχνει κατάρες σωρηδόν κι η μπάσα σοτοσκάλα με μπους φερμέ από κάτου, στρώνει χαλάκια μουσικά όπου κατάρα πέφτει να μη φάει τα μούτρα της τσι πλάκες του πλακόστρωτου ο Άγιος πριν στρατέψει.
Αναρίτσιασα...Αν είναι να πέσω στα βαριά ευκέλαια και στην ανάγκη τση Νενές, τση αγιομεσίτρας, μεγάλη η χάρη του, για να με ξορκίσει... Ρουμπαραρούμ να πάνε οι κάμαρες κι όλες οι νοβιτούρες. Φόρτωσα τα ίντριγα, πλέρωσα και τα μπαρλακιασμένα και το 'σκασα...
Μη με χαλέψετε σύντεχνοι κάπου στα γύρου θα γυρνώ, τσου κάμπους θα μαζεύω εγιές το μεσοχείμωνο, νόσπολες τον Απρίλη, μπουρνέλες τον Ιούλιο και του σταυρού τσι τζίντζολες και τ' ώριμο σταφύλι.

* φανατικός Κορφιάτης

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2021

''Η κερκυραϊκή λίσα'' του Γιάννη Καλαϊτζόγλου

 


Η κερκυραϊκή… Λίσα ( ίσιο-σιάδι... με επιφύλαξη )

Λίσα ονομάζαμε στην Κέρκυρα το ξύλινο στενόμακρο χαμηλό κάρο με τέσσερις ρόδες...
Το έσερνε ένα άλογο (Στην Ιταλία = Lizza = Είδος έλκηθρου για τη μεταφορά μεγάλων κομματιών μάρμαρου )
Σήμερα δεν υπάρχει τέτοιο μεταφορικό μέσο ,τουλάχιστον μέσα στην πόλη .
Το χρησιμοποιούσαν οι Κερκυραίοι για να μεταφέρουν, ως επί το πλείστον , σιδερένια βαρέλια με λάδι, αλεύρια σε σακιά από γιούτα και άλλα βαριά πράγματα. Επίσης μετέφεραν κόσμο στα πανηγύρια απο το ένα χωρίο στο άλλο. Ειδικά του Παντοκράτορα θυμάμαι έκαναν δρομολόγια απο τον Ποταμό μέχρι τον Σπαρτίλα .
Καρολόγος= Αυτός που ο οδηγούσε την λίσα –κάρο.
Τα διάφορα εξαρτήματα της λίσας ήταν:
Στάγκες= Τα δύο μακριά ξύλα στα οποία δενόταν το άλογο που τραβούσε την λίσα.
Λινιά= Λεπτά σκοινιά που άρχιζαν από το λαιμό του αλόγου και κατέληγαν στα χέρια του καρολόγου. (Ένα είδος τιμονιού )
Μουσαριόλα= Το φίμωτρο στα άλογα
Κολάνα =Δερμάτινος κολιές από δέρμα που κρεμόταν στο λαιμό του αλόγου-συνήθως ήταν στολισμένη με πολύχρωμες κορδέλες ή διάφορες ζωγραφιές.
Καπίστρια = Παρωπίδες στο πλάι των ματιών του αλόγου (δερμάτινες) ??
Μπρίλια= Χαλινάρι με τα λουριά .Τα λουριά στο κεφάλι του αλόγου.
Κιαβέτα= ο μεγάλος πέρωνας (είδος καρφιού) που συγκρατούσε την ρόδα για να μη βγει από την βάση της προς τα έξω και φύγει. (Ital. Chiavetta=Κλειδάκι).
Καπούλια = τα λουριά που συγκρατούσαν τα πόδια(μπούτια ) των αλόγων.-
Τρίτσα = Η ψάθα που έβαζαν στο κεφάλι του αλόγου το καλοκαίρι για να το προφυλάσσει από τον ήλιο
Μπαρντούνια = λουριά που δενόταν στο σώμα του αλόγου
Βούρδουλας= Το καμτσίκι που κρατούσε ο καρπολόγος -ήταν μία μακριά βέργα που στην άκρη της κρεμόταν ένα μακρύ σχοινί
Καπίστρι είναι η θηλιά που έκαναν με το σχοινί στη μουσούδα. για να συγκρατούν το ζωντανό. (Χαλινάρι)
Προς το τέλος της ύπαρξης της ,αντικαθιστούσαν τις ξύλινες ρόδες με ροδές αυτοκίνητου
Τις λίσες αντικατέστησαν τα πράσινα τρίκυκλα . Απ ό,τι θυμάμαι την άδεια για τα τρίκυκλα δικαιούταν αυτοί που είχαν λίσες . Σήμερα πολύ σπάνια και αυτά τα τρίκυκλα
Χαρακτηριστικές μορφές παλιών καρολόγων - Ο Μπόκολος - - Ο Τσίτσος από τον Ποταμό… 
Ο Γκαούλης όταν επέστρεφε και περνούσε από τις Αλυκές έβαζε τον «αυτόματο» στο άλογο (πήγαινε μόνο του) γιατί αυτός κοιμόταν μέχρι να φτάσει στο χωριό
--Ο Γιώη ο Λου ……Ψεύδιζε από την πολύ κούπα « και μπέρδευε και το όνομα του ακόμα. 
Σε κάθε μεταφορά (βιάτζο - πορταδούρα ) που έκανε έπινε και μια γεμάτη κούπα Όταν λοιπόν τον ρωτούσαν για να τον πληρώσουν πόσες πονταδόρες (μεταφορές ) έκανε… πρώτα ρωτούσε τον ταβερνιάρη πόσες κούπες ήπιε. Έτσι μετρούσε τόσες πορταδούρες έκανα για να πληρωθεί.
Τα βράδια όταν περνούσε από τη γειτονιά για το σπίτι του στο Μαντούκι ... μουρμούριζε συνέχεια με μια φωνή βροντερή - καμπάνα που μας ξυπνούσε … και έλεγε ( απευθυνόμενος στους αστυφύλακες του τμήματος στη Πλατυτέρα ) ‘’’Είμαι ο Γιώη ο Λου … κοιμηθείτε λεβέντες μου εγώ σας φυλάω ...) 
Όλοι τους νοικοκυραίοι άνθρωποι ,εργατικοί και τίμιοι και με μεγάλη προσφορά στη κερκυραϊκή κοινωνία . Πολύ δύσκολο επάγγελμα …δούλευαν με βροχές με κρύο και με μπόρες...
 Ήθελε και μεγάλη δύναμη και κουράγιο καθόσον φόρτωναν και ξεφόρτωναν και μόνοι τους. Τους γνώρισα σχεδόν όλους από κοντά , επί πολλά χρόνια ...

Κυριακή 24 Μαΐου 2020

Ο ΡΑΓΚΑΒΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ ΜΑΣ της Δημήτριας Φωκά


"Η δε γλώσσα ... των πλειόνων Ιονίων τότε, νόθον εξάμβλωμα ελληνικής και ιταλικής. Και τούτο λέγομεν ουχί ειρωνευομένοι, αλλά συλλυπούμενοι τους αδελφούς ημών νησιώτας, ότι επί της ενετικής δυναστείας εκινδύνευσαν να περικοπώσι το ευγενέστατον τούτο των εθνικών γνωρισμάτων, και απομάθωσι την φωνήν του Ομήρου, οι παίδες του Οδυσσέως, συγχρόνως δε και αφορμήν ζητούντες, ιν΄αποδώσωμεν αυτοίς τον ανήκοντα φόρον επαίνου, διότι ήδη γενναίως και επιτυχώς εισήλθον εις της βελτιώσεως της εθνικής γλώσσης το στάδιον ..."

από το βιβλίο  ''Ο Συμβολαιογράφος''
του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή (1809-1892)

Τρίτη 6 Αυγούστου 2019

Η ΜΑΪΣΤΡΑ





στρατόνι του 1930 Κέρκυρα




Ο μεγάλος διάδρομος που διασχίζει το κτήμα από την μπασία, δηλαδή την κεντρική είσοδο, μέχρι την κατοικία λεγόταν μαΐστρα.
Συνηθίζανε να χτίζονται τα σπίτια στο τέλος του 
μετοχιού,οπότε ο όρος μεγάλη μαΐστρα,σήμαινε μεγάλη ιδιοκτησία.
Στην υπόλοιπη Ελλάδα ο αντίστοιχος όρος ήταν και είναι,  τσιφλίκι.
Ένα από τα αιτήματα των Ριζοσπαστών κατά την διάρκεια του αγώνα τους για ένωση ήταν:
« Κάτω τα μεγάλα στρατόνια (στρατόνι=μαΐστρα) »

Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΙ Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ



« Εστούμπωσε η ζγόρνα,
πομπάρισε ο πύργος νερά,
πέσανε τ' απάσβεστα και
γιόμισε ρουβινάτσα
το κοντούτο »
(εκδοχή Σπ.Παγκράτη)

« Έβρεξε πολύ και μπουκώσανε οι σγόρνες.
Πομπάρανε οι πύργοι και πέσανε τα ρουβινάτσα »
(εκδοχή Θόδωρου Μεταλληνού)

- Οι δύο αυτές εκδοχές αναφέρονται όπως μας πληροφορεί ο Θ.Μεταλληνός, στην επίσκεψη του ρώσου Προέδρου Γιέλτσιν το 1994 στο νησί της Κέρκυρας και αποτελούν απάντηση του τότε αντιδημάρχου Γιοχάλα στο ερώτημα του προέδρου,γιατί τα σπίτια της Κέρκυρας έχουν χρώμα γκρίζο και είναι χωρίς σοβάδες.
Βέβαια υπήρξε πλήρης αδυναμία της ξεναγού να μεταφράσει την κορφιάτικη απάντηση!

Πηγή: η σελίδα στο διαδίκτυο του Σπ.Παγκράτη

-πληροφορία του ιστολογίου Επτανήσου: σγόρνα=υδρορροή,
ρουβινάτσα=μπάζα , κοντούτο=υπόνομος

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΒΑΡΥΣ ΚΙ ΑΣΗΚΩΤΟΣ

Βαρύς κι ασήκωτος κι αυτός έγιν' ο Κερκυραίος...
Δουλειές τρελές προκύψανε μέσα στσι γιορτάδες και δεν μπορεί μα θες λίγο να βοηθήσει!
Ενα αγιούτο ζήτησα ο τρελο Κεφαλονίτης για κάποιες λέξεις να μου πει να μάθω, τι σημαίνουν!
Ομως αυτός ασήκωτος σαν τούρκικος καφές με έβαλε στη θέση μου και όρντινο έδωκε αυστηρό να ασπεράτω...
Σκουζάτε μι Μεγαλειότατε ...δεν θα το ματακάνω...να ενοχλήσω Εσάς τον άρχοντα τση γνώσης...
Καλή Χρονιά περ τούτι...

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016

ΑΝΤΡΑ Θ'ΑΣΚΩΘΩ ΓΙΑ ΖΥΜΩΜΑ του Οθωνα Μιχαλά

Ο Τσάντος ο Τζάγκλας ανασκαλεύτηκε, κάτω από το στρωσίδι, στη στρώμνη του, με το πρώτο λάλημα του πετεινού.
 Τρίξανε τα τριτσέλια από το κούνημα. 
Με το 'να μάτι είδε, στη χαραμάδα π' αφήνανε τα σκούρα τση φανέστρας, κλεισμένα λιμπρέτο, ν' αχνοφεγγάει η τραμουντάνα. 
Εδωκε μια, με το κλιστσί του, στα ποδάρια τση συμβίας του, τση Μαρίας τσ΄Αγυριώτισσας, κατά πως τηνε καλούνε οι αποδέλοιποι.
- Μαρία; αναρωτήθηκε. Δεν ήτονε και σικούρος πως έτσι τηνε βάχτισε ο παπάς! 
Τονε πήρε η σκοτούρα του πρωϊού και ξανάκλεισε τα μάτια.
Η Μαριώ, γιατί Μαριώ τηνε λέγανε, τινάχτηκε σα να τηνε δάγκασε όφις. Εβαλε το ροκέτο, μια σάρτζα παναπεί καθημερνή, έδεσε τη μπροστέλα και το τζιπούνι κι έριξε από πάνω μια γιακέτα.
Εφερε μια γύρα το χέρι να σιγουρευτεί που τα μαλλιά τση ήτονε δεμένα στσι μέρζες, κι εβγήκε από το σπίτι.
Τράβηξε στο κοντράκι για την ανάγκη τση κι ύστερις μπήκε στο κουζινί, που, χαμηλό και αχυροφτιαμμένο ήτονε πλάι στο απαλάτι.
Σύμπισε την αθρακωνή κι έριξε λίγα τσουτσούδια λιήτσινα, ν' αρπάξει η στιά, στην ογνίστρα. Εβαλε ένα ξύλο κι από πάνω την πυροστιά και τη τηγάνα.
Εβγαλε από την πινιάτα τα ψεσινά τα λάχανα, τα περσευούμενα, με μία τρυπητή και τα σούρωσε.
Εριξε στη τηγάνα τότσο λάδι και δυο σκάρδες σκόρδο κι άμα τζιττζίριξε, έριξε τα λάχανα και μπόλικο πιπέρι.
- Αντραααα ακούστηκε η φωνή τση Μήτσενας, από την πλαϊνή αχυροκαλύβα π' ήτονε μισοφούντι.
- Αντρα, θ' ασκωθώ για ζύμωμα, μή θές να γαμίσεις;;
Η Μαριώ έφερε το χέρι στο στόμα σα να ντρεπούτανε για τούτο το πρωινό άκουσμα. Ενοιωσε να τση ανεβαίνει το αίμα και τα μάουλα τση αναψοκοκκινίσανε.
-Ωπωπώ, μονολόησε.
Τρίγια χρόνια παντρεμένη εδώ στο Ζυγωνό μα τα χούγια και το φέρεσται το Μεσιώτικο δεν το 'χε συνηθίσει ακόμα. Εκεί στ' Αγύρου, πο'χε μεγαλώσει, ήτονε αλλιώς μαθημένη.
Ακουσε τον άντρα τση, π' ασκώθηκε, κι επήρε δυο πινάκια να κενώσει το φαΐ. Το βαλε στην τάβλα.
- Καλημέρα τού'πε σαν εκειός αριβάρισε ...

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΚΟΝΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΝΤΣΟΛΟΣ

Γιορτάδες έρχονται και ο κόντες Αλοϊσιος κάθεται στεναχωρημένος στον παράδεισο. Νοιώθει μιαν αγκούσα στο στήθος...
Τέτοιες μέρες του λείπει η ίζολα.
Οι ρούγες...οι πλατείες...τα φιόρα...οι εκκλησίες...
Ο νόντσολος κάθεται δίπλα του. Σιωπηλός...
Τόσο σιωπηλός σαν τσι καμπάνες του καμπαναρίου τ'Αγίου.
Λυπήθηκε ο Θεός και τσου έδωκε δέκα πρετσιόζα μινούτα να κατέβουνε στο πλατύφορο.
Στα μαύρα ντυμένοι και οι δύο.
Ο κόντες με την βελούδινη μπέρτα και ο νόντσολος με το μαύρο ράσο.
Σε δευτερόλεφτα είναι εκεί...
Μπροστά στη στάτουα του Σολωμού!
Μα πούναι οι Αγιοι Πάντες; Τι πράμα είναι τούτο στην θέση τσου;
ΑΑΑ αυτό γράφει Δημαρχείο... Τι κεφάλα είναι ετούτη στη φανέστρα; Μια καραμπάτσα με βαμμένα μαλλιά...
Τι τηράει ο βλοημένος;
Ωχ...φροκάγια...παντού φροκάγια...
Πως τα κατάφερε να γίνει το Τζάντε σκουπιδότοπος;
Ελα μην αργούμε , φέξε μου με την τόρτσα να δω και πιό πέρα.
Ωχ τι γλέπω;
Ευτούνη είναι η πλατεία ρούγα μάτγια μου;
Αυτά είναι τα κάρα πούχουνε τώρα οι τρίβολοι; Τι άσκημα βόλτα είναι τούτα;
Ποιοί μασκαλτσόνοι το κάναν έτσι το νησί;
Βήμα δεν κάνω άλλο...
Τελέψαμε, δεν θέλω να δω άλλο.
Κορέτο στη ψυχή μου, μέρες γιορτινές...
Ουστ απεδώ δεούτελα. Άλλα αφήκανε οι αντενάτοι σας και άλλα θα αφήκετε εσείς!
Πάμε Σκοπιώτη μου...πάμε...
Ο,τι πεις αφέντη Δελλαδέτσιμα...Στσι προσταγές σου...

Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ του Παναγή Νικολάτου

...ένα κράτος ταξιδεύον με αρχών αριστερών αιφνιδίως εξοκείλει στας ακτάς των δανεικών ...βουλευταί μετά δακρύων κε ανήσυχε κυρίε ψηφησάν των μνημονίων να μας τρώνε καρχαρίαι
...λάβοντες γενναία μέτρα κε μετά των υπουργών καταθέσεων σφραγίζουν, κλείνουν κε των τραπεζών ...ζώντες βίον πρωτογόνων, ει φτωχεί ή θα γενείς .έτι έσφιγγων τη ζώνη, ψάρια τρώγον οφθαλμοίς
...νήστεις όντες και διψόντες βουλευταί και υπουργοί ύδωρ έπινον αφρίζων κε ξεπούλησαν την γη. ...βυθιζόμενης της χώρας, των πολιτικών λεφτά φτάνουν κολυμπών γενναίως, σε offshore του Παναμά
...άλλα φθάνοντος χειμώνος, της ανάπτυξις μη φθάσας είς ερώταγε τον άλλον, που τα κρύβει ο μπαγάσας;
...αργότερα, αργότερα, θα 'ρθουν κε τα χοιρότερα θα μπουν κενούργιοι φόροι για να πληρώνουν υπουργών που τρέχουν σαν των ποντικών σε ναυαγόν βαπόρι.
...κατηραμένη νήσος, νήσσα των οφσορών που καταστρέφεις χώρας και θέλγεις υπουργών να πέσει τιμωρία από των ουρανών τα σπρεντ να πέσουν κάτω κι από το γουριμπόρ
Π. Νικολάτος - Νήσσα των Υπουργών #...τα σπρεντ σου να 'χουν πάντα αρνητικά ρεκόρ
Υ.Γ. ...με σεβασμό και απόλυτο θαυμασμό στον μεγάλο και αξέχαστο Μέντη Μποσταντζόγλου.

Δευτέρα 30 Μαΐου 2016

ΤΗΣ ΤΑΒΛΑΣ του Παναγή Νικολάτου

...του Κατρούγκαλου αφιχθέντος και σταθέντος στην γωνιά
μαλακίες μας παράγει σιχαθείς η γειτονιά
...κράζουν πρώτον δικηγόροι δεύτερον μηχανικοί
πλην αυτός είν' όρθιο βόι και παρέμεινεν εκεί.
...χαίρε σιόρο Παναγάκη
που πηγαίνεις ερωτών.
βγήκα λέω για σουβλάκι
και το βρήκε περιττόν
...την επάβριον ημέραν στην γωνίαν μου σταθείς
είμαι πίνων τον καφέ μου νάτος πάλιν αφιχθείς
...καρδερίνε δεν εψάλλον, παραδείσια πουλιά
πάνε κι έρχονται καντήλια κε τα φάσκελα ανοιχτά
...χαίρε δύσοσμος Γιωργάκη
δυστυχής είμαι ιδών
πως αναζητών ουζάκι
έπεσα στον υπουργόν
Π. Νικολάτος - Της Τάβλας

ΦΙΛΙΑΤΡΟ του Διον.Φλεμοτόμου

Φιλιατρό:

 το στόμιο του πηγαδιού


Σημ.σύνταξης ιστολογίου: προέρχεται από το 

αρχαιοελληνικό ''φρέαρ''

Ο εθνικός ποιητής Δ.Σολωμός γράφει στη γυναίκα της 

Ζάκυθος...εσταμάτησα σε ένα από τα Τρία Πηγάδια και 

απιθώνοντας τα χέρια μου στο φιλιατρό του πηγαδιού 

έσκυψα να ιδώ αν ήτουν πολύ νερό...

Σάββατο 14 Μαΐου 2016

Η ΜΠΟΝΑΓΡΑΤΣΙΑ του Διον.Φλεμοτόμου (Τζάντε)

Μποναγράτσια:

 το λειασμένο ξύλο ή ράβδος στο εσωτερικό των παραθύρων και των θυρών, από όπου κρέμονται τα 

παραπετάσματα!!!

Τρίτη 10 Μαΐου 2016

Η ΤΖΑΝΙΩΤΙΚΗ ΘΑΜΠΑ του Διον.Φλεμοτόμου

Να μην ξεχνάμε και τα ζακυνθινά μας:
Θάμπα: σταγόνα, ρανίδα.

 Συνήθως την λέξη την χρησιμοποιούμε στην φράση:
 "Βάλε μου μία θάμπα κρασί":   πολύ λίγο.

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015

ΟΙ ΜΠΡΕΤΕΛΛΕΣ του Διον.Φλεμοτόμου

Ζακυνθινές παρόλες:
Μπρετέλλες: τιράντες.

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015

Η ΓΟΛΑΝΑ του Θοδωρή Γεωργάκη


Βλέπετε την λαιμαριά στο λαιμό των αλόγων;

Γολάνα την λέμε στην Λευκάδα.

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2015

ΚΑΟΝΑΣ του Γιάννη Γαστεράτου

Ο Κάονας λέγεται  ο γλάρος στην νότια Κέρκυρα.

Ο Όθωνας Μιχαλάς,  μας θύμισε τους στίχους της Ευτυχίας Μάστορα εκ Παξών που υπήρξε από τις εμβληματικές δασκάλες του Σχολείου Κωφών και Βαρυκόων Πάτρας

''Τον κάονα τον ήξερα λευκό θαλασσοπούλι
μεσ' στο γαλάζιο τ'ουρανού και στο γλαυκό του πόντου
ν' ακολουθεί τη ρότα μας και να φτεροκοπάει
τότε που το καϊκι μας για τους Παξούς τραβούσε''



Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2014

ΚΑΝΑΛΟΣ του Διον.Φλεμοτόμου

Κάναλος: πηγή.
Η Κάναλη στην Μπόχαλη, από τις γνωστότερες πηγές.
 Χαρακτηριστική η φράση για όποιον έχει βραχνάδα, λόγω του κρύου νερού της:
 "Ήπιες νερό απ' την Κάναλη;".

Η ΕΦΟΡΙΑ της Τζέλας Λαβράνου

....Την κατοικία μου εβαλε, στο μάτι η εφορία,
και μπουλετιά μ'απεστειλε μα ελόου μου ...αδιαφορία.
Σα δε πλερώσω, η ποινή, που γράφτουν ειν' αγρία
να τσ' αποστείλω σκέφτουμαι το πιο μακριό απ' τα τρία.
Μια κόφα ορές εγιόμισα με μπουλετιά ως απάνω,
στα κρυα για προσάναμα στη στιά θε να τα βάνω.
Να τα πλερώσω παναπεί μου κάζεται για μπέρτα
πο πουθενες θε να τα βρω τοσα οβολα αβέρτα;
Ταπετσαρία να τα' κανα στου κροβατιού τον πλάτη
σκιάομαι μην ο κούτρης μου, τα γλέπει και ανάφτει....
Να τα ποστάρω παναπεί στη φάτσα, του αποπάτου
ή θα μου ντέσει ο κούτσουλος και δε θα πέφτει κάτου;
Ωρες ερολογιόμουνε και μίγια λύση εβρήκα,
στην αδρεφη μου τη κουτσή, θε να τα δώκω προίκα!
Α παρει μίγια κατοικια φτωχια θα τηνε πουνε
με μίγια κόφα μπουλετιά πλούσια θα τηνε βρούνε....
Τόμου και μας χρεγιώσανε καλύβι για βιλάρα
τα φορτικά για μερσεντές , την κότα για γαλάρα
τσου συμπεθέρους παναπεί κι ελόου μου θα τα δωκω
και θα χαλεψω στο ύστερο αμοναχά τον τόκο !

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ ΜΑΣ του Σπ.Χειρδάρη

"Μη το πελίσεις ωρε παιδί"
Μια έκφραση που ακούγεται αραιά πλέον στη Κέρκυρα.
"Πελίσω"= πετάξω (με την έννοια το πετάω ως άχρηστο).
Πιθανόν η λέξη να προέρχεται από τους Πελταστές επειδή εκτός από την Πέλτη την ειδική ασπίδα που έφεραν ήταν "ρίπτες" διαφόρων όπλων στις μάχες.
Εν κατακλείδι η τόσο κατηγορημένη ως ξενόγλωσση ντοπιολαλιά μας εκτός από τις ξενόφερτες λέξεις που προσαρμόσαμε στα μέτρα μας, έχει πολλές Ομηρικές, αλλά και αρχαιοελληνικές λέξεις, όπως στια, βόπες, κραμπί, προβατώ κλπ.
Δυστυχώς μαζί με τους ανθρώπους χάνεται και η ντοπιολαλιά μας, γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα επιβάλλει τη χρήση μιάς και μοναδικής γλώσσας.
Καλό θα ήταν όσο υπάρχουν ακόμη παλαιοί να γίνει μια προσπάθεια να "διδάσκονται" οι νεώτεροι τη γλώσσα που μίλαγαν και έγραφαν οι πρόγονοί τους.
Η χροιά (η μελωδικότητα) των Επτανησιακών ντοπιολαλιών δεν χάνεται και θα μπορούσε να συνυπάρχει με την έκφραση.

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

ZAKYNΘΙΝΑ του Διον.Φλεμοτόμου

Μπάντος: φυγάς.
Θυμάμαι μικρός και το παιχνίδι: "ο μπάντος με τα σίδερα". 
Κάποιος έκανε τον φυγά. Έτρεχε, ενώ οι άλλοι τον κυνηγούσαν και προσπαθούσε να πιαστεί από ένα σίδερο. 
Τότε οι συμπαίχτες του δεν μπορούσαν να τον πιάσουν. 
Αν τον έπιαναν έχανε και έπαιρνε την θέση του άλλος. 
Το παιδικό αυτό παιχνίδι της Ζακύνθου είναι κατάλοιπο της εποχής εκείνης, που οι φυγόδικοι δεν μπορούσαν να συλληφθούν, αν έπιαναν τον μπαταδούρο (ρόπτρο) κάποιου αρχοντικού, γιατί έτσι είχε ασυλία.