ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΠΊΝΙΕΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ του Σπύρου Μαργαρίτη

 

Η πρώτη, μπρούντζινη, κρέμεται σε εμφανές σημείο.

Η δεύτερη, είναι σκαλιστή, ακριβώς διαγώνια από την πρώτη, πάνω από ένα τουριστικό κατάστημα.

Η τρίτη, επάνω από το πορτόνι, στο γνωστό σπίτι της οικογένειας Β. μεταξύ του Αγίου και τη Μάντζαρο.

Η τέταρτη στο Καντούνι του Μπίζη, επάνω από την είσοδο ενός κομμωτηρίου.

Οι Μαλτέζοι που ήλθαν από το νησί Γκότσο της Μάλτας, για να φτιάξουν την ξύλινη σκεπή του Αγίου Σπυρίδωνα, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που ονομάστηκε Γκοτσέλας, από το όνομα του νησιού, κι όχι "Κωτσέλας". Επειδή ήταν γεμάτη κουκουναριές (στα ιταλικά η κουκουνάρα λέγεται "πίνια"), όταν ήλθαν τελικά για να φτιάξουν τη στέγη, στις γειτονιές που έμειναν, κρέμασαν ή σκάλισαν κουκουνάρες, δηλαδή πίνιες, τόσο για να τους θυμίζει την περιοχή που κατοίκησαν, αλλά και επειδή η κουκουνάρα είναι σύμβολο ενότητας.

Περιοχή "Πίνια" ονομάζεται γενικώς το σημείο ΚΑΤΩ από την κρεμαστή πίνια. Εκτός όμως της Πίνιας, κουκουνάρες διακοσμητικές έχουν κι ΟΛΑ τα φλάμπουρα του Αγίου, στο επάνω και το κάτω μέρος τους.

Read More

ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

 

Η Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας ιδρύθηκε το 1836 από μια ομάδα 14 νέων Κερκυραίων αστών που είχαν επιστρέψει από πανεπιστήμια της Ευρώπης.

Βασικός στόχος ήταν η προμήθεια από Ιταλία, Γαλλία και Αγγλία, εφημερίδων περιοδικών και βιβλίων ώστε να φέρει σε επαφή τα μέλη της με την κουλτούρα της Δυτικής Ευρώπης.

Πρώτος πρόεδρος της Εταιρίας χρημάτισε ο Πέτρος Βράιλας Αρμένης (Κέρκυρα 19/12/1812 - Λονδίνο 3/9/1884). Αναφορά πρέπει να γίνει στον επί χρόνια γραμματέα της, τον ηρωικό Λορέντζο Μαβίλη.

Σκοπός της Εταιρίας είναι η έρευνα και η μελέτη που προάγει και αναδεικνύει τον πολιτισμό της Κέρκυρας και γενικότερα των Ιονίων Νήσων.

Read More

ΜΑΡΚΑΤΟ ΛΗΞΟΥΡΙΟΥ του Ορέστη Καππάτου

Ληξούρι, αρχές 1954, φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή. 
Οι κολώνες του «Μαρκάτου», έχουν απλώς γύρει , χωρίς να έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές, χωρίς να έχουν σκορπίσει. 
Το περίφημο αυτό κτίριο κτίσθηκε στα 1826, δέσποζε στο προσεισμικό Ληξούρι και δημιουργούσε δυο πλατείες , μια προς την θάλασσα (την εξωτερική ή θερινή), όπου υπήρχε το άγαλμα του Ηλία Μηνιάτη, (του πολύ σημαντικού ιεράρχη και Επισκόπου – εκκλησιαστικού ρήτορα του 18ου αιώνα) και την μέσα , την χειμωνιάτικη, όπου υπήρχε το άγαλμα του Στάμου Πετρίτση, (του ανθρώπου που χρηματοδότησε το Πετρίτσειο Γυμνάσιο). 
Αποτελούσε σημείο αναφοράς για την παλιά πόλη. 
Στο ισόγειο του κτιρίου και σε όλη την έκταση του περίστυλου στεγάζονταν καταστήματα, ενώ στον πρώτο όροφο με τον μεγαλειώδη εξώστη, στεγαζόταν το Δημαρχείο.
 Το κτίριο κατασκευάσθηκε από τον Κάρολο Νάπιερ (τον πλέον Φιλέλληνα και Φιλοκεφαλλήνα άγγλο Διοικητή της Κεφαλονιάς) σε έναν μεγάλο ενιαίο χώρο, ακριβώς για να δημιουργήσει δύο πλατείες και είχε 20 δωρικούς κίονες κατά μήκος και 8 κατά πλάτος (βόρεια και νότια). Υπάρχει και μια σημαντική ιδιαιτερότητα για την κατασκευή του, όπως βρίσκουμε σε γράμμα του Sir Charles James Napier ,προς την αδελφή του Emily, με ημερομηνία 25 Οκτωβρίου 1825 :
«Τα δυστυχισμένα ζώα (εννοούσε τις καμήλες) ήταν ξεκαμωμένα από τις κακουχίες. Ο Κέννεντυ και εγώ τις αγοράσαμε για να κουβαλάνε μεγάλους λίθους για τα δημόσια έργα της αγοράς του Ληξουρίου. Έτσι τρώνε καλά και δεν δουλεύουν σκληρά...». Ο Άγγλος Διοικητής είχε φέρει καμήλες από την ηπειρωτική Ελλάδα.
Η φωτογραφία  προέρχεται από το αρχείο της Αδελφότητας Κεφαλλήνων & Ιθακησίων Πειραιά , την βλέπουμε πρώτη φορά και αποδεικνύει ότι οι κολώνες στο Μαρκάτο, θα μπορούσαν να είχαν σωθεί.

Read More

ΕΡΕΙΚΟΥΣΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΟ ΑΚΡΟ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ

Ακούνε πολλές φορές οι ελλαδίτες την προσφώνηση του Μητροπολίτη Κερκύρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας , Παξών και Διαποντίων νήσων. Διερωτώνται ποιά είναι αυτά τα διαπόντια νησιά.

Κατά βάση είναι τρία με κατοίκους και εννέα ακατοίκητα. 

- Οι Οθωνοί είναι το μεγαλύτερο με περίπου πεντακόσιους πενήντα κατοίκους και αποτελεί το δυτικότερο άκρο της ελληνικής επικράτειας. Αλλοτε ήταν η έδρα του πάλαι ποτέ Δήμου Διαποντίων Νήσων.

- Το Μαθράκι έχει περί τους τριακόσιους κατοίκους

και τέλος

- Η Ερείκουσα με πεντακόσιους κατοίκους που αποτελεί και το βορειότερο άκρο του Ιονίου τόξου με νοτιότερο τα Αντικύθηρα.Σε παλιούς χάρτες την συναντάμε με το όνομα Μα(ε)ρλέρα (ίσως από το ιταλικό mare). Άλλοι αναφέρουν ότι το σημερινό όνομά της,οφείλεται στα ρείκια(καλλούνες) που φύονται στο έδαφός της, με σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες στο ουροποιητικό σύστημα.

Στην Ερείκουσα εξορίστηκε ο μεγάλος ριζοσπάστης της Κεφαλονιάς Ιωσήφ Μομφεράτος όπου παρέμεινε επί πεντέμιση χρόνια.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε τον ήρωα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τον Ερεικουσιώτη Χριστόφορο Μητσιάλη που έχασε τη ζωή του στο υποβρύχιο ''Λάμπρος Κατσώνης'' όταν αυτό βυθίστηκε στις 14 Σεπτέμβρη του 1943 στη Σκιάθο.

Οι Ερεικουσιώτες ήσαν ναυτικός λαός που δυστυχώς δεν συνεργάζονταν μεταξύ τους για να δημιουργήσουν μια ισχυρή ναυτική παρουσία.

Οι Ερεικουσιώτες όμως σαν ναυτικός λαός διαφέρουν λόγω επαγγέλματος από τους γείτονες Κορφιάτες.

Έχουν πιο ανοιχτούς ορίζοντες σαν αυτούς που όργωναν με τα πλεούμενά τους. Έτσι στην διάρκεια της Κατοχής συλλογικά όλοι οι κάτοικοι με επικεφαλής τον πατέρα Ανδρόνικο, έκρυψαν τον εβραίο 

Σάββα και τις τρείς κόρες του που είχαν διαφύγει από το κολαστήριο της Κέρκυρας.

Στις 30 Ιουνίου 2015 στο τοπικό μουσείο το Ίδρυμα Wallenberg τοποθέτησε αναμνηστική πλάκα και ανακήρυξε το ηρωικό νησί σαν House of Life.

το γραμματόσημο με το οποίο τίμησε το κράτος του Ισραήλ
την Ερείκουσα

Τέλος το νησί έχει δύο εκκλησίες, τον Άγιο Νικόλαο και την Αγία Τριάδα που χτίστηκε το 1906 και έχει χαρακτηριστικό σκαλιστό πέτρινο καμπαναριό και αγιογραφία του Φώτη Κόντογλου που υπάρχει στην δεύτερη.

Πηγές: 

-το ιστολόγιο LiapadesCorfu.blogspot.gr και συγκεκριμένα τον ιστορικό Δημήτρη Ρεπούλιο

-οι ισραηλίτες φίλοι της Επτανήσου που πάντα μας πληροφορούν με εγκυρότητα σε θέματα διώξεων των εβραίων

Read More

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΜΑΘΡΑΚΙ του Γιάννη Κατέχη Τσέτσα

αρχείο Νίκου Κατέχη

Στο πιο μικρό Διαπόντιο τον έπιασε μεράκι,
σαν είχε κέφια ο Θεός κι' έφτιαξε το Μαθράκι.
Μάλλον θα του περίσσευαν ελιές και κυπαρίσσια,
κι 'όλα εκεί τα απόθεσε σαν όμορφα κορίτσια.

Από του
σπίτια με πέτρα στις πλαγιές, είναι ζωγραφισμένα.
Ψαράδες, άλλοι ναυτικοί, στα ξένα τριγυρνάνε,
που όμως την πατρίδα τους, ποτέ δεν την ξεχνάνε.

ς Άμμους στην Τραχιά, νερά ονειρεμένα,

Πήγα στο πανηγύρι τους και χόρεψα μαζί τους,
και με φιλέψανε κρασί, μέσα απο την ψυχή τους.
Είναι πολύ φιλόξενοι, περήφανοι νησιώτες,
Μα δεν σηκώνουν και πολλά, οι φίλοι Μαθρακιώτες.

Γυναίκες παντρευτήκανε, πολλοί απ' τα νησιά μας,
γιατί είναι όμορφες καλές και κλέβουν την καρδιά μας.
Όσοι δεν ήρθατε ποτέ, πάρτε το καραβάκι,
και ελάτε να σας δείξουμε, το μαγικό Μαθράκι.

Read More

ΜΑΓΕΥΤΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ του Θ.ΤΖ.

 Γνωρίζετε αυτό τον υπέροχο πίνακα του γερμανού καλλιτέχνη Joseph Schranz.
  

Ποιό είναι το αρχιτεκτονικό στοιχείο στο κτίριο των ανακτόρων των Αρχ. Μιχαήλ & Αγ.Γεωργίου στην Κέρκυρα,που δεν υφίσταται πλέον και που δεν εικονίζεται σε καμία άλλη απεικόνισή του, ζωγραφική ή φωτογραφική;

Κατά μήκος του εξώστη και των πλαϊνών τμημάτων υπήρχε 
μπαλουστράδα με πέτρινα κολονάκια τα οποία έδιναν άλλη 
όψη στο κτίριο.

To 1834 o G. Whitmore επιστρέφει μετά απο δέκα χρόνια στην Κέρκυρα για να διερευνήσει τα αίτια της άρνησης του αρμοστή Nugent να εγκρίνει τον ετήσιο προϋπολογισμό για τα οχυρωματικά έργα. Καθώς αντικρίζει το μέγαρο του αρμοστή, έργο δικό του, θα σχολιάσει: 
"[..] Παλαιότερα το παλάτι θα ήταν ανοιχτό για μένα αλλά σαν νεοσσός μετά το πρώτο πέταγμά του, έχει ξεχάσει τους γονείς του.
 Το όμορφο κρεμώδες χρώμα της μαλτέζικης πέτρας του έχει καλυφθεί στην ανατολική και νότια πλευρά του απο σκούρες λειχήνες.
 Τα μπαλούστρα (balustrades) του εξώστη έχουν αφαιρεθεί, και γιατί;
 Μια τέντα 2.250 τ. ποδιών ήταν στηριγμένη σε αυτά και μια καταρρακτώδης βροχή ακολουθούμενη απο ανεμοστρόβιλο έκανε την δουλειά. Αλλά γιατί δεν αντικαταστάθηκαν..; [..] " .

Άρα φίλοι μου, ήταν η θυελλώδης βροχή της Κέρκυρας που ξήλωσε τα κολονάκια πάνω στα οποία είχε στηριχτεί ο σκελετός της τέντας που είχε μπει, κάπου μεταξύ 1824-34, για να προστατεύει απο την αντηλιά τους ένοικους των ανακτόρων.

το απόσπασμα απο: J.Johnson, The General The travel memoirs of general sir George Whitmore, 1987, σ. 83.

Read More

ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΚΥΘΗΡΩΝ της Ελένης Χάρου

Γύρω από το βράχο του Κάστρου του Καψαλίου των Κυθήρων υπάρχουν δύο σπηλαιώδεις ναοί σε γραφικότατες τοποθεσίες:
 η αγία Αικατερίνη στο Σπαραγαρίο και ο άγιος Παύλος στη Βαβήλα, που μαρτυρούνται το 1697.
 Το σπήλαιο του αγίου Παύλου μήκους 15 μ. και βάθους 3 μέτρων περίπου, είναι ένας ευρύχωρος θάλαμος διαμορφωμένος σε ναό με πέτρινο τέμπλο. 
Εξερευνήθηκε το 1936 απο τον Κυθήριο σπηλαιολόγο Γιάννη Πετρόχειλο, όπως και όλα τα σπήλαια των Κυθήρων. 
Ο ναός γιορτάζει στις 29/6 και τα παλιά χρόνια οι πανηγυριστές πήγαιναν διά θαλάσσης από το Καψάλι, ή από ένα γραφικό μονοπάτι κάτω από το Κάστρο.

 (Φωτό Ειρήνη Βενέρη-Τραβασάρου)

Read More

Η ΜΠΟΤΕΓΑ ΤΟΥ ΚΟΜΟΥΤΟΥ του Ανδρέα Στάβερη Πολυκαλά

Η επονομαζόμενη "μποτέγα του Κομούτου" ήταν το ισόγειο κτίριο με τον ''αναμινάλε'' και τις "λάτες'' με τις μπουγαρινιές που εικονίζεται στην άκρη αριστερά..... 
Πριν το 1953 στεγαζόταν εκεί το καφενείο του Μελίτα...
Κάποτε με είχε πληροφορήσει Ιταλός ότι παλαιά χρησιμοποιούσαν την λέξη "μποτέγα" για να εκφράσουν αυτό που λέμε σήμερα "μαγαζί" αλλά και εκεί η λέξη δεν χρησιμοποιείται πλέον...
Εκεί σύχναζαν οι λιμπροντορίστες...

Read More

Η ΣΚΑΛΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ του Σπύρου Μακροζωνάρη

ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΙΑΛΛΙΝΑ

Ηταν Αύγουστος του 1959 γύρω στις ένδεκα η ώρα το πρωί ήταν μια πολυ ζεστή μέρα νταβανο έκανε . 
 Παίζαμε με μια μπάλα εκεί στην σκάλα του δημάρχου.
 Την πετάγαμε κλοτσιά στην θάλασσα και μετά πέφταμε βουτιά ποιός θα την φτάσει πρώτος .
 Σε κάποια στιγμή βρέθηκε περαστικός απο εκεί ο Καζιάνης ο ποδοσφαιριστής ο Γαρητσιώτης μεγάλη φίρμα της εποχής εκείνης ,ο οποίος παίρνει την μπάλα και της δίνει μια σουτάδα όπου και την έστειλε πολύ μακριά.
Βουτάμε εμείς και κολυμπώντας βλέπουμε να έχει πλησιάσει την μπάλα μας ένα κρισκράφτ με δύο κορίτσια όπου και είχαν βουτήξει στο νερό και έπαιζαν με την μπάλα.
 Οταν φτάσαμε και εμείς εκεί ακούσαμε που δεν μιλάγανε ελληνικά μεταξύ τους, αλλά αμέσως η μια από αυτές μας είπε ''γεία σας''. 
Ο φίλος μου ο Αλέκος την ρώτησε πως την λένε και απαντάει: ''Σοφία και η φίλη μου είναι ξένη την λένε Ντεζιρέ''.
Σας αρέσει το νησί;  την ρωτήσαμε...''εγώ έρχομαι συχνά η φίλη μου είναι η πρώτη φορά και της αρέσει παρά πολύ''.
Και που μένετε κορίτσια; τις ρωτήσαμε... και μας απαντάει η Σοφία , ''στο Μον Ρεπό'' .
Έκπληκτοι την ρωτάμε... ''είσαι η πριγκίπισσα Σοφία;;; 
-Είμαι η Σοφία... μας απάντησε.
 Αφού παίξαμε αρκετή ωρα , ήλθε η στιγμή που έπρεπε να φύγουν τα κορίτσια...
- τις βοηθήσαμε να ανέβουν στο κρισκραφτ και αφού χαιρετηθήκαμε, έφυγαν αυτές και εμείς κολυμπώντας επιστρέφαμε στην σκάλα .

Μια κλούβα είχε η αστυνομία όλη κι όλη η οποία και μας περίμενε μαζί με τρεις αστυνομικούς και όπως βγαίναμε από το νερό από τ'αφτί μάς έβαζαν στην κλούβα έναν-έναν.

Σε κάποια στιγμή μέχρι να βγει και ο τελευταίος από το νερό βλέπουμε το κρισκράφτ με τα κορίτσια να έρχεται με μεγάλη ταχύτητα προς την σκάλα.

Οταν πλησίασαν λέει η Σοφία στους αστυνομικούς (οι οποίοι ήταν σε στάση προσοχής κάνοντας το σέβας ),  ότι τα παιδιά δεν μας ενόχλησαν καθόλου, εμείς θέλαμε να παίξουμε μαζί τους και σας παρακαλώ αφήστε τους.

Ετσι και έγινε και όπως έφευγαν τα κορίτσια εμείς ενθουσιασμένοι χειροκροτούσαμε...

 Μετά απο μερικές μέρες έτυχε να εργαστώ στο Μον Ρεπό ως βοηθός ηλεκτρολόγου σε κάτι δουλειές που κάναμε στο Παλάτι με τον Κώστα τον Τυχερό έψαξα μην τυχόν και την ξαναδώ αλλα αυτό δεν έτυχε.

Η Ντεζιρέ ηταν πριγκίπισσα της Νορβηγίας που έκανε καλοκαιρινές διακοπές στο νησί μας . 

Read More

ΒΡΥΣΕΣ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ της Ελένης Χάρου

 Στο Καμάρι του Μυλοποτάμου

Στα Κύθηρα υπάρχουν περισσότερες από 70 πηγές.
 Οι περισσότερες λειτουργούν μέχρι σήμερα (από τις πιο γνωστές είναι του Καραβά, του Μυλοποτάμου, των Βιαραδίκων, των Μητάτων, της Αγίας Πελαγίας, της Γουρίας στα Λογοθετιάνικα, της Γωνίας, των Τριφυλλιανίκων).
 Κάποιες έχουν στερέψει (στα Κουφάρικα, στους Φούρνους, στο Καλαμίτσι, στο Καψάλι το νερό της Αφροδίτης).
 Άλλες είναι υποθαλάσσιες (στο Διακόφτι, στον Αυλαίμονα, στη Φελωτή).
 Κάποιες είναι σιδερόνερα με εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες (Πετρούνι, Άγιος Μάμας, των Οχέλων, των Μαγγάνων στον Καραβά).
 Η πηγή στου Λυκοδήμου είναι μέσα σε σπηλιά.

Read More

ΑΓΙΟΣ ΣΩΣΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ του Διονύση Φλεμοτόμου

Με την ευκαιρία της  γιορτής του Αγίου Σώζοντος.
 Το νησάκι Άγιος Σώστης στον κόλπο Λαγανά της Ζακύνθου. Παλιότερα ήταν ακρωτήρι. Με κάποιο σεισμό αποκόπηκε από την στεριά και έγινε νησί, το οποίο ανήκει στην οικογένεια Λούντζη.
 Από αυτό παλιότερα έβγαζαν πέτρες, για οικοδομές.
 Ήταν, όπως πολλές φορές έχω συναντήσει σε κώδικες εκκλησιών, οι γνωστές πέτρες "του Αγίου Σωστίου".
Υ.Γ. η πρόσοψη της εκκλησίας Ελευθερώτριας , μας πληροφορεί ο Παύλος Φουρνογεράκης έχει επενδυθεί με πέτρα που μετέφερε ο ίδιος με τον πατέρα του σε συρόμενη σχεδία.

Read More

ΚΑΛΑΜΙΤΣΙ ΛΕΥΚΑΔΑΣ του Ηλία Γεωργάκη

Στην νοτιοδυτική πλευρά της Λευκάδας χτισμένο στη πλαγιά του βουνού Ράχη, 23 χλμ. από τη πόλη της Λευκάδας βρίσκεται το Καλαμίτσι, ένας από τους πιο παραδοσιακούς οικισμούς του Νησιού.
 O δρόμος από το χωριό (ο οποίος σε κάποια σημεία είναι αρκετά στενός), κατεβαίνοντας διακλαδίζεται στην πορεία προς τρεις διαδοχικές παραλίες η μία είναι τα "Καβαλικευτά", η άλλη είναι το "Αβαλι" και η άλλη είναι η "Μεγάλη Πέτρα". Το απόγευμα προσφέρει πανέμορφο ηλιοβασίλεμα που είναι ένα από τα πιο «πανηγυρικά» της Λευκάδας.
Η θέση του, αθέατη από τη πλευρά της θάλασσας, επιλεγμένη έτσι ώστε να προστατεύεται από τις επιδρομές των πειρατών. Κύρια ασχολία των κατοίκων της υπήρξε η καλλιέργεια σιτηρών, λόγος για τον οποίο υπάρχουν ανεμόμυλοι στους τριγύρω λόφους. 
Από τις παλιές εκκλησίες και ξωκλήσια ξεχωρίζει η Παναγία των Κήπων, κάποτε πλούσιο μοναστήρι. Από τα υψώματα του χωριού τα βλέμμα του επισκέπτη αναπαύεται στο γαλάζιο του Ιονίου Πελάγους ενώ νοιώθει υπέροχα όταν αντικρίζει τα αστραφτερά γαλαζοπράσινα νερά, τις ξανθές αμμουδιές, τις ομορφότερες στο νησί.
 Από τις πιο γνωστές και οργανωμένες παραλίες το «Κάθισμα» που έχει βραβευθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς. Το μόνο που χωρίζει θάλασσα και βουνό είναι η απέραντη αμμουδιά.
 Στα δρομάκια του χωριού η ζωή κυλά ακολουθώντας τον παραδοσιακό της ρυθμό και είναι θαυμάσιο ότι θα συναντήσετε γυναίκες ντυμένες με την παλιά λευκαδίτικη φορεσιά, ενώ αξίζει να θαυμάσετε την τέχνη των υφαντών που έχει μια μακρόχρονη παράδοση. 
Οι κάτοικοι του χωριού είναι ευγενικοί και αυθόρμητοι με τους επισκέπτες του τόπου τους. Ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, γραφικά ταβερνάκια, εστιατόρια καθώς και καταστήματα με τοπικά προϊόντα σας περιμένουν για να σας χαρίσουν ευχάριστες διακοπές.

Read More

ΤΟ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙ ΒΟΪΔΙ της Ζακύνθου Επιμέλεια Σπύρος Τσιώλης

Το νησάκι (σκόπελος) ΒΟΪΔΙ, βρίσκεται ΒΔ της Ζακύνθου, απέναντι από την ερειπωμένη εκκλησία της Αγίας Τριάδας, στη περιοχή Βρύση του Φάφλα, στην αρχή του Ακρωτηρίου, που λιτάνευαν επί ενετοκρατίας από το Κάστρο την εικόνα της Παναγίας της Λαουρένταινας και παλιά επικοινωνούσε με τη στεριά (Γιοφύρι του Βοδιού).
Το βραχονήσι από αρχαιοτάτων χρόνων έφερε διάφορες ονομασίες.
 Η πιο παλιά ονομασία που προκύπτει από παλιά έγγραφα είναι ΒΟΪΔΙ.
 Την ονομασία αυτή την πήρε ή από το σχήμα του, που έμοιαζε με Βόδι ή ίσως από παλιά Βενετσιάνικη οικογένεια BOIDI που είχε στην κατοχή της το νησί. Άλλες ονομασίες του αναφέρονται σε παλιά έγγραφα και συμβόλαια ήταν : ΑΣΠΡΟΠΗΛΙ, ΦΡΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΑΙ TRENTA NOVE.
Πάνω στο νησί υπήρχε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, με σπουδαίες εικόνες και ξυλόγλυπτο, που ιδρύθηκε από κάποιο μοναχό με το όνομα Φίλιππο. Το 1588, όπως αναφέρεται σε παλιά έγγραφα η εκκλησία ήταν ερειπωμένη. Ξανακτίστηκε το έτος 1642, αλλά οι σεισμοί του 1840 και του 1893 ρήμαξαν ολότερα την εκκλησία. Του Αγίου Γεωργίου γινόταν παραδοσιακό πανηγύρι, που ήταν από τα καλύτερα της Ζακύνθου.
Πάνω στο νησί εκτός από την εκκλησία , υπήρχε ένα δίπατο σπίτι , δύο φοίνικες , κληματαριά, φύτρωναν χαμηλές μυρτιές, σκίνοι, αθάνατοι, βελανιδιές, καθώς και οι μοναδικές βιολέτες που υπήρχαν μέχρι πρόσφατα. Επίσης πάνω στο νησί υπήρχε μια στέρνα , για τις ανάγκες της κατοικίας, της εκκλησίας και των φυτών.

από τον εκπολιτιστικό και εξωραϊστικό σύλλογο Πλάνου "το Τσιλιβί"

Read More

ΚΑΤΟΥ ΒΡΥΣΗ του Διονύση Μαρίνου

Σημείο αναφοράς και συνάντησης ανθρώπων και ζώων που έπιναν νερό ή έφερναν το μπόγο με τα ρούχα για να πλύνουν, υπήρξε για πολλά χρόνια η " Κάτου βρύση" λίγο πιο κάτω από το Ανεμογδούρι στο λόφο με τσι ντόπιες και τσι αμυγδαλιές στο Ανω Γερακαρίο Ζακύνθου.
Αν είχε λόγο θα λεγε πολλά ,για όνειρα και αγάπες , θαμμένα μυστικά , πολυτραγουδισμένη και ζωγραφισμένη ακόμα και από τον Αρχιδούκα της Αυστρίας Λουδοβίκο Σαλβατόρ το 1900 στέκει εκεί με τσι γούρνες στεγνές περιμένοντας κάτι .........έτσι , για να θυμίζει την ιστορία της.

Μου αρέσει!

Read More

Το καλά κρυμμένο μυστικό της Κεφαλονιάς

Η λίμνη του Καραβόμυλου
Φωτό: Γιάννης Τούντας

Το μεγαλύτερο νησί του Ιονίου πελάγους, η Κεφαλονιά, μαγεύει τους επισκέπτες με τις εναλλαγές τοπίου, τις ποικίλες φυσικές ομορφιές, τους γραφικούς όρμους με τα γαλαζοπράσινα νερά, τις δασώδεις πλαγιές του ορεινού όγκου του Αίνου.

Όμως, αυτό που κάνει πραγματικά ξεχωριστή την Κεφαλονιά είναι ένα εντυπωσιακό γεωλογικό φαινόμενο, το οποίο αποτελούσε μάλιστα μέχρι τη δεκαετία του 1960 το καλά κρυμμένο μυστικό του νησιού.

Σε απόσταση 3,5 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα του νησιού, στην περιοχή Φανάρι με το φάρο των Αγίων Θεοδώρων, βρίσκονται οι φημισμένες καταβόθρες του Αργοστολίου, σχισμές της γης δίπλα στη θάλασσα. Τα θαλασσινά νερά εισχωρούν στις καταβόθρες και, αφού ακολουθήσουν μια υπόγεια διαδρομή 14-15 χιλιομέτρων σε ευθεία γραμμή, καταλήγουν στη γραφική λίμνη του Kαραβόμυλου Σάμης, στο ξακουστό λιμναίο σπήλαιο της Μελισσάνης (κοντά στον Καραβόμυλο) και στην Aγία Eυφημία, το χωριό που απλώνεται στις ακτές του ομώνυμου όρμου, βορειοδυτικά του Καραβόμυλου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η λίμνη του Καραβόμυλου έχει υφάλμυρα νερά, διότι τα θαλασσινά νερά που εισέρχονται στις καταβόθρες του Αργοστολίου αναμειγνύονται στη διαδρομή τους με τα υπόγεια ύδατα (υπόγεια απορροή) του Αίνου.

Οριστική απάντηση στο ερώτημα πού καταλήγουν τα θαλασσινά νερά από τις καταβόθρες του Αργοστολίου δόθηκε τελικά το 1963, όταν οι χρωστικές ουσίες που διοχετεύτηκαν στα σημεία εισόδου των θαλασσινών νερών εντοπίστηκαν, μετά την παρέλευση δύο εβδομάδων, στον Kαραβόμυλο, στη λίμνη Μελισσάνη και στην Aγία Eυφημία.

Κεφαλονιά: ένα νησί προικισμένο απλόχερα από τη φύση, ένας τόπος ιδανικός για αξέχαστες διακοπές!

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

πηγή:http://vlahatasamis.gr/

Read More

ΦΕΡΕΝΤΙΝΑΤΑ ΠΥΛΑΡΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

Στο προσεισμικό χωριό δεσπόζει το ψηλό καμπαναριό του ναού του Σωτήρος.
Ο Δημήτριος Λουκάτος στο βιβλίο του Κεφαλονίτικη Λατρεία γράφει: ''Ο Σωτήρας κτίστηκε από κάποιον Ιταλό άρχοντα του Ferentino , που πήρε τιμάριο στο χωριό το 1250''.
Στο ίδιο βιβλίο σημειώνεται χαρακτηριστικά για το ύψος του καμπαναριού:
''Από τα ψηλά καμπαναριά των χωριών μπορούμε να ξεχωρίσουμε του Σωτήρα στα Φερεντινάτα''. ( Η παράδοση λέει πως είναι το ψηλότερο της Κεφαλονιάς.Είχε ύψος 33μ.).

πληροφορίες από το βιβλίο: ''Προσεισμική Κεφαλονιά'' Διον.Πουλάκη Κατεβάτη

Πύλαρος (σημ.σύνταξης ιστολογίου:η προγονική κοιτίδα της οικογένειας Μαρκέτου)

άλλοτε

σήμερα

Read More

''Ηλιόδωρος, Λιαπάδες, Κέρκυρα'' του Βασίλη Μεταλληνού

Γαλαζοπράσινη παραλία μέσα στην απείρου κάλους περιοχή των Λιαπάδων με τις 15+ παραλίες πάνω στα υπέροχα ανθρακικά πετρώματα όπου μαγεύουν και τον πιο αδιάφορο στην γεωλογία.

Read More

Σκάροι Λευκάδας: Κορώνα στο κεφάλι του νησιού μας

Ο πανέμορφος ορεινός όγκος των Σκάρων. Το Ομηρικό Νήιον κατά τον μεγάλο Γερμανό αρχαιολόγο Wilhelm Dörpfeld (Γουλιέλμο Νταίρπφελντ). Ο Άθωνας της Λευκάδας κατά τον Αλεξανδρίτη φιλόλογο και ιστοριοφίδη Σπύρο Σούνδια.

Η κορώνα στο κεφάλι του νησιού μας, της Λευκάδας, λέμε εμείς. Ένα πανέμορφο αιωνόβιο δρυοδάσος που χρήζει προστασίας. Πηγή πλούτου, ακόμη και σήμερα, για τον τόπο μας – φανταστείτε τους παραλιακούς οικισμούς της ανατολικής ακτογραμμής του νησιού μας (Νικιάνα, Περιγιάλι, Νυδρί) χωρίς τους Σκάρους. Ευελπιστούμε η νέα Δημοτική Αρχή να σκύψει στο πρόβλημα, να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις…

Οι φωτογραφίες μας στάλθηκαν από αναγνώστη μας που ψάρευε ανοιχτά της Νικιάνας και μας θυμήθηκε, όπως μας γράφει. Καλά έκανε, τον ευχαριστούμε, γιατί εμείς με τα τρεχάματα των ημερών το βλέπω λιγάκι δύσκολο να επισκεφτούμε σύντομα τους Σκάρους. Θα το προσπαθήσουμε όμως…

πηγή:http://www.kolivas.de/

Read More

ΜΑΡΑΘΟΝΗΣΙ του Σπύρου Τσιώλη

 Ευρίσκεται προς τα ΝΔ της Ζακύνθου και προς την Α. πλευρά του λιμένος του Κερίου (νάφθης). Εκαλείτο παλαιότερα και Νήσος του Μαραθέα και είχε παραχωρηθεί  στον Θεοδόσιο Παλαιολόγο , από τον Προβλεπτή Π. Φωσκολο.Στην συνέχεια κατέληξε στην ιδιοκτησία των κομήτων Μακρή.
Στο νησί υπήρχε ο ναός της Θ. Οδηγήτριας, της Μαραθονησιωτίσσης .

Μου αρέσει!

Read More

Κεφαλονιά – Η Βασίλισσα των Επτανήσων…

Το πιο ωραίο νησί των Επτανήσων.

Συνδυάζει ορεινό, καταπράσινο τοπίο και θάλασσα και βέβαια τα πιο παράξενα της φύσης.

Τι θα δείτε…

Αργοστόλι, η πρωτεύουσα του νησιού. Θα δείτε την πλατεία του, το θέατρο Κέφαλος που εγκαινίασε η αείμνηστη Μελίνα, τη βιβλιοθήκη του, τον Άγιο Σπυρίδωνα, θα περπατήσετε στο δρόμο με τους φοίνικες που ξεκινάει από την πλατεία, το Φανάρι, τις καταβόθρες, όπου το νερό χάνεται υπογείως στη γη και βγαίνει στην ανατολική πλευρά του νησιού, στη λίμνη Μελισσάνη κοντά στη Σάμη.

Ρομαντική βόλτα το βράδυ στη λιθόστρωτη παραλία του Αργοστολίου.

Βόλτα στον εμπορικό δρόμο του Λιθόστρωτου, εδώ είναι όλη η ζωή του Αργοστολίου.

Προσκύνημα στην Αγιά Βαρβάρα, θαυμάσιο εκκλησάκι μέσα σε βράχους,λίγο έξω από το Αργοστόλι, ακολουθείτε τη δεύτερη διασταύρωση προς Σάμη, αφού έχετε βγει από το Αργοστόλι και ερχόμενοι από Φάρσα την πρώτη.

Η ιστορία αναφέρει ότι η εικόνα βρέθηκε κατά την πτώση στα βράχια ενός τσοπάνη που σώθηκε.

Το εκκλησάκι αυτό οι ντόπιοι το συνηθίζουν για τα μυστήρια τους.

Αγία Βαρβάρα

Επίσκεψη στο κάστρο του Αγίου Γεωργίου στο ομώνυμο χωριό, κοντά στο Αργοστόλι, ακριβώς επάνω από το χωριό Τραυλιάτα. Ο οικισμός του κάστρου ήταν και η πρώτη πρωτεύουσα του νησιού.

Ληξούρι… Piccolo Parisi, όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι. Το μέρος με τους μεγάλους επιστήμονες και λογοτέχνες. Από το Ληξούρι καταγόταν ο σατιρικός ποιητής Αντρέας Λασκαράτος.

Ληξούρι

Μονή Κηπουρίων

Φισκάρδο, το μοναδικό μνημείο που ο σεισμός το 1953, δεν πείραξε σχεδόν τίποτα. Αξίζει να πιείτε καφεδάκι το δειλινό. Ιούλη – Αύγουστο στο λιμάνι του γίνεται το αδιαχώρητο από σκάφη επώνυμων.

Φισκάρδο

Αγία Ευφημία, ωραίο λιμανάκι για τα ιστιοφόρα και αριστοκρατικό θέρετρο.

Πόρος, καταπράσινο χωριό και σημαντικός κόμβος επικοινωνίας με την Πελοπόννησο.

Πόρος

Σάμη, το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού πριν λίγο καιρό. Τα τελευταία χρόνια σα λιμάνι είναι ο Πόρος.

Το επιβλητικό καμπαναριό του Αγίου
Δυτικού τύπου

Άγιος Γεράσιμο στα Βαλσαμάτα, προστάτης του νησιού. Να κατεβείτε στο ασκητήριο του, αν δε το κάνετε, δεν είδατε τίποτα.

Η αυλή του Μοναστηριού

Εσωτερικό Νέας Εκκλησίας Αγίου Γεράσιμου

Συνεταιρισμός Ρομπόλας. 

Βόλτα στον Αίνο, το μοναδικό στον κόσμο με μαύρη Ελάτη, αν είστε τυχεροί μπορείτε να δείτε και άγρια άλογα.

Το μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα, στο χωριό Τραυλιάτα.

Πρέπει να επισκεφτείτε και το μουσείο του για να δείτε από κοντά ιερά κειμήλια που φυλάσσονται σ’ αυτό.

Σκάλα, τουριστικό θέρετρο στη Ν.Δ. Κεφαλλονιά.

Άσσος, μοναδικό τοπίο με το ενετικό τη κάστρο.

Το χωριό Κουρκουμελάτα, που κτίστηκε από τον εφοπλιστή Βεργωτή, μετά τους σεισμούς του 53, ένας από τους λίγους επώνυμους κεφαλλονίτες εφοπλιστές που έχουν προσφέρει στον τόπο τους και οι ντόπιοι πίνουν νερό στ’ όνομά του!!!

Μοναστήρι Κηπουρίων, σκαρφαλωμένο στα Δυτικά του νησιού και βρέχεται από το Ιόνιο.

Αν είστε 15αύγουστο, μην παραλείψετε να προσκυνήσετε τα Φιδάκια της Παναγίας στα χωριά Μαρκόπουλο και Αργίνια.

Μία βόλτα από την αριστοκρατική Λειβαθώ (Τραυλιάτα, Λακήθρα, Περατάτα, Κεραμειές, Σπαρτιά, Πεσσάδα), ωραία χωριά με ωραίες αυλές που ευωδιάζουν…

Δειλινάτα, ορεινό κεφαλοχώρι, θα βρείτε και γίδα στις τοπικές ταβέρνες.

Λίμνη Μελισσάνη για βαρκάδα με τους τενόρους – βαρκάρηδες.

Σπήλαιο Δρογκαράτη, κοντά στη Σάμη.

Δρογκαράτη

Παραλία Μύρτος. Στις top 10, αν όχι στις top 5 παραλίες του κόσμου. Γνώμη του edirtor, στάση για φωτογράφιση του τοπίου και ειδικά το δειλινό και όχι για μπάνιο, υπάρχουν καλύτερες παραλίες.

Παραλία Μύρτος

Παραλία Αντισάμου, εδώ γυρίστηκε ο λοχαγός Corelli. Καλύτερη κατ΄εμού από το Μύρτο.

Ώρα για μπάνιο…

Παραλία Έμπλυσι, πριν την είσοδο του Φισκάρδου.

Παραλία Έμπλυση

Άη Χέλης κοντά στα Σβορωνάτα. Σούπερ παραλία για παιδία.

Την είχα προλάβει κάποτε παρθένα παραλία, πλέον τουριστική. Ο άνθρωπος εδώ έχει επέμβει στην περιοχή…

Τα έκτισε όλα, κρίμα…

Πλατύς γυαλός , top οικογενειακή παραλία.

Πλατύς γυαλός

Μακρύς Γιαλός στη Λάσση και ακριβώς δίπλα στον Πλατύ Γιαλό, πάταμε να σε πατώ και νεανική παραλία με πολλά beach bar.

Μακρύς Γιαλός

Γραδάκια, στη Λάσση, κοντά στο Αργοστόλι.

Γραδάκια

Πεσσάδα, δύο καλά κρυμένες παραλίες για λίγους… Μπαίνετε στο τελευταίο δρόμο πριν το λιμάνι,δεξιά. Στην πρώτη κατεβαίνετε αρκετά σκαλιά και στη δεύτερη ακολουθείτε μονοπάτι.

Πεσσάδα

Σπαρτιά

Μία ακόμα καλά κρυμένη παραλία για λίγους…

Τέτοιες παραλίες σε όλη την Κεφαλλονιά υπάρχουν πολλές.

Τη βρίσκετε, ανεβαίνοντας από το τέλος του δρόμου στην κεντρική παραλία, στον πρώτο δρόμο αριστερά και παρκάρετε στο άνοιγμα που κάνει…

Μονοπάτι και σκαλάκια.

Σπαρτιά

Σκάλα, αμέτρητα χιλιόμετρα παραλίας.

Αντίσαμος, φανταστικό τοπίο.

Μύρτος

 Καμίνια

Δαφνούδι για ερωτευμένους.

Αγία Ιερουσαλήμ

Αλατιές, δεν έχει δράσει ακόμη επάνω της ο άνθρωπος.

Αλατιές

Στην Αγία Ιερουσαλήμ και Αλατιές, η κατάβαση είναι πολύ φανταστική μέσα σε καταπράσινο τοπίο.

Παραλία Κορώνι

Παραλία Κορώνι

Παλιός Λινός στο χωριό Κλείσματα, δεν έχει δράσει ακόμη επάνω της ο άνθρωπος. Συνδυάζει και λίγο περιπέτεια το κατέβασμα – άγρια ομορφιά.

Πετανοί με βότσαλο και ΞΙ με κόκκινη άμμο στο Ληξούρι.

Παραλία ΞΙ

Επίσης στο Λήξούρι, κατέβασμα με τα πολλά σκαλιά στην Πλατειά Άμμο.

Διαμονή

Παντού και λύσεις για όλα τα βαλάντια.

Αγία Ευφημία, Καραβόμυλος, Τραπεζάκι, Βλαχάτα, Σκάλα, Σβορωνάτα, Λακήθρα, Λάσση, Κατελειός, Φισκάρδο για τους αθεράπευτα ερωτευμένους.

Φαγητό…

Σ’ όλα τα χωριά, όλο και κάτι θα βρείτε…

Προτείνω τα κάτωθι χωριά :

Δειλινάτα, Βαλσαμάτα – Φραγκάτα, Τραυλιάτα, Περατάτα, Σβορωνάτα, Λακήθρα, Βλαχάτα, Καραβόμυλος, Αγία Ευφημία.

ΨΩΝΙΑ

Μάντολες, παραδοσιακό προϊόν. Όλοι έχουν, αλλά να προτιμήσετε από του Σέσουλα, απέναντι από την εφορία στο Λιθόστρωτο. Είναι οι πιο αυθεντικές και γι’ αυτό τις προτείνω και τις προτιμώ,

Ντόπιο κρασί. Αν βρείτε ρομπόλα (ΟΠΑΠ) από σπίτι να αγοράσετε (Κοινότητα Ομαλών, Τρωϊανάτα, Βλαχάτα). Του συνεταιρισμού προτείνω το brillante (λευκό – ροζέ) το ημίγλυκο.

Τυρί (φέτα, ξεροτύρι)

Θυμαρίσιο μέλι, το καλύτερο.

και τέλος… άφθονη κουρλαμάδα εξυπνάδας που λένε και οι ντόπιοι…

- See more at: http://www.kefaloniatoday.com/

Read More