ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΥΡΙΟ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 'Κ΄ του Ευστράτιου Χαρχαλάκη*

 

Ανήμερα της ονομαστικής του εορτής 21 Mαΐου 2026, απεβίωσε στην Αθήνα ο επί δεκαετίες Χειρουργός του Νοσοκομείου Κυθήρων Κώστας Μαριάτος. Για μένα υπήρξε πραγματικός καθοδηγητής σε όλη την πορεία μου στα κοινά και σε αυτόν οφείλω εν πολλοίς την απόφασή μου να διεκδικήσω τη δημαρχία των Κυθήρων το 2014. Άνθρωπος δίκαιος σε κάθε επίπεδο, δίκαιος πρώτα με τον ίδιο του τον εαυτό, δίκαιος και αυστηρός συνάμα.

Λάτρης της ιστορίας και των λατινικών, ήξερε σχεδόν απ΄ έξω τον Κικέρωνα!

Για πολλά χρόνια πριν ασχοληθώ με το Δήμο, το σπίτι του στην Αγία Αναστασία υπήρξε για μένα όχι μόνο ένας χώρος ευγενούς φιλοξενίας, αλλά μια πραγματική καταφυγή.

Το 2014 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιό μου και εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος. Είχε προηγηθεί η προεδρία του στην Επιτροπή Εγχωρίου Περιουσίας, θεσμό που τιμούσε και σεβόταν ίσως όσο κανείς άλλος. Από εκείνον διδάχθηκα πάρα πολλά.

Τον αποχαιρετώ με ανάμικτα συναισθήματα. Την κατ΄ άνθρωπον θλίψη γιατί σιγά σιγά αυτής της ποιότητος οι προσωπικότητες φεύγουν. Και τη χαρμόσυνη βεβαιότητα ότι ο Δικαιοκρίτης Κύριος θα τον κατατάξει στο Φως, όπου ανήκουν οι δίκαιοι.

Στη σύζυγό του, τα παιδιά του, τα αδέρφια του και τους οικείους του εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήριά μου.

ΜΑΡΙΑΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1944 στον Ασπρογέρακα Κεφαλληνίας.

Τελείωσε το τότε εξατάξιο 3ο Γυμνάσιο Πατρών το 1962.

Έλαβε το Πτυχίο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1968. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως Έφεδρος Αξιωματικός (1969-1970). Ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1977 και την ίδια χρονιά έλαβε την ειδικότητα Γενικής Χειρουργικής.

Το 1985 ανέλαβε Διευθυντής ΕΣΥ στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο – Κ.Υ. Κυθήρων «Τριφύλλειο», όπου υπηρέτησε επί σειρά ετών ως Διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Είχε δημοσιεύσει είκοσι επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά. Το 2004 εξελέγη Πρόεδρος της Επιτροπής Εγχωρίου Περιουσίας Κυθήρων και Αντικυθήρων, θέση που διατήρησε μέχρι το 2007. Την περίοδο 2014-2019 διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος της πλειοψηφίας στο Δήμο Κυθήρων και με απόφαση του Δημάρχου Στράτου Χαρχαλάκη ορίστηκε υπεύθυνος για τις σχέσεις του Δήμου με την Εγχώριο Περιουσία.

Το 2018 εξέδωσε το βιβλίο "...και Λήμνον Αμιχθαλόεσσαν", στο οποίο με τρόπο μοναδικό ανέλυσε τις δύσβατες ομηρικές λέξεις της Ιλιάδας.

Διέμενε μόνιμα στην Αγία Αναστασία Κυθήρων, όπου ασχολιόταν με διαφόρων ειδών αγροτικές εργασίες. Μιλούσε την Αγγλική και Γαλλική γλώσσα.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ! *Δήμαρχος Κυθήρων Αντικυθήρων

Read More

Κοφίσι, από τους Βίκινγκς στην Κεφαλονίτικη παραδοσιακή κουζίνα *

 Το Κοφίσι είναι αποξηραμένος μπακαλιάρος που υπάρχει πολλούς αιώνες στην Κεφαλονίτικη κουζίνα. Η ονομασία του στην ντοπιολαλιά μας προέρχεται από την Ιταλική του ονομασία Stoccafisso (στοκαφίσο), στα αγγλικά ονομάζεται Stockfish και στα Νορβηγικά Tørrfisk.

Η φυσική ξήρανση είναι μια από τις παλαιότερες μεθόδους συντήρησης, έγγραφα πιστοποιούν αυτή την πρακτική στις Βόρειες Θάλασσες από την εποχή του Καρλομάγνου ( 9ος αιώνας ). Το αποξηραμένο ψάρι μπορούσε να διατηρηθεί για χρόνια και είναι εύκολα μεταφερόμενο και εμπορεύσιμο. Ήταν ακριβώς αυτή η εύκολη λύση στα πλοία που το έκανε το κύριο φαγητό των Βίκινγκς.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, οι Ενετοί μαθαίνουν το Κοφίσι σε ένα ταξίδι τους στη Νορβηγία. Το 1432 ένα Ενετικό πλοίο ναυάγησε στη Νορβηγία , στο νησί Røst , για να επιβιώσει, το πλήρωμα που επέζησε έμαθε να τρέφεται με το Κοφίσι. Επιστρέφοντας στην Βενετία πήραν μαζί τους αποξηραμένα ψάρια, που αργότερα έγινε ένα από τα αγαπημένα τους φαγητά.

Στα μέσα του16ου αιώνα το Κοφίσι έγινε ευρέως γνωστό στην Νότια Ιταλία και κατ’ επέκταση στις κτήσεις της Βενετίας και στην Κεφαλονιά. Έτσι οι Κεφαλονίτες αρχίζουν να τρώνε Κοφίσι και να το χρησιμοποιούν στην Μπακαλιαρόπιτα και στην Αλιάδα τους. Ο αλατισμένος μπακαλιάρος που χρησιμοποιούμε σήμερα έγινε γνωστός τον 18ο αιώνα, αφού στον Μεσαίωνα το αλάτι ήταν ακριβό προϊόν. Εκείνη την εποχή στην Κεφαλονιά οι Ενετοί το αλάτι το χρησιμοποιούσαν και σαν νόμισμα , ενώ λειτουργούσαν και αλυκές στον Κούταβο ,στο Αργοστόλι.

Το Κοφίσι είναι αποξηραμένο, ανάλατο ψάρι, η μέθοδος παραγωγής του δεν έχει αλλάξει πολύ εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Μετά την αλίευση και τον καθαρισμό του , το ψάρι τοποθετείται σε στηρίγματα και αφήνεται στο ύπαιθρο από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο. Το κρύο και ξηρό κλίμα είναι χαρακτηριστικό εκείνη την περίοδο στη Σκανδιναβική χερσόνησο και η ιδανική θερμοκρασία είναι λίγο πάνω από τους μηδέν βαθμούς, χωρίς βροχή. Το αποξηραμένο ψάρι στη συνέχεια ωριμάζει για 2-3 μήνες σε εσωτερικό χώρο σε ξηρό και ευάερο περιβάλλον.

Στο τέλος της ξήρανσης, έχει χάσει περίπου το 70% της αρχικής του περιεκτικότητας σε νερό, αλλά έχει διατηρήσει τη διατροφική του αξία. Το Κοφίσι έχει υπόλευκο χρώμα και μεστή γεύση, με χαρακτηριστικό σχήμα του μπακαλιάρου. Ένα κιλό Κοφίσι ,έχει ενεργειακό περιεχόμενο που ισοδυναμεί με πέντε κιλά φρέσκου μπακαλιάρου.

Για να μαγειρευτεί, μουλιάζεται για τουλάχιστον τρεις μέρες αλλάζοντας τα νερά για να μαλακώσει, στη συνέχεια μπορείτε να το απολαύσετε στην Κεφαλονίτικη παραδοσιακή κουζίνα.

* Διονύσης Φωκάς

Read More