Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016

ΑΡΓΙΝΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΤΟΠΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ

Τα Αργίνια Κεφαλληνίας...
Ενα από τα πιο ορεινά χωριά του νησιού,σκαρφαλωμένο στις πλαγιές του Αίνου στα 525 μέτρα υψόμετρο,πολύ κοντά στον Εθνικό Δρυμό...
Γνωστό για τα άγρια άλογα του Αίνου...
Γνωστό για τα φιδάκια της Παναγιάς με τον Σταυρό στο κεφάλι που κυκλοφορούν στην εκκλησία από τις 6 έως τις 15 Αυγούστου οπότε και εξαφανίζονται...
Γνωστό όμως και για την αντιστασιακή δράση του,κατά των Ιταλών και Γερμανών κατακτητών...
Ιστορικός τόπος του νησιού...
Μέλος του ''Δικτύου Μαρτυρικών χωριών και πόλεων''
Χάραμα της 10ης Ιουνίου 1944 οι Ούνοι της χιτλερικής Γερμανίας, μπαίνουν στο Κεφαλονίτικο χωριό...
Λεηλατούν και καταστρέφουν...Καίνε τα 25 από τα 35 σπίτια του χωριού...
Δεκαπέντε νεκροί από 15 χρόνων έως 70...
                   
                          Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

ΜΠΑΛΑΣ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΚΩΝ. 70
ΜΠΑΛΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΩΤ. 66
ΜΠΑΛΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΝΙΚ. 62
ΜΠΑΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΠΥΡ. 60
ΣΙΛΙΒΕΡΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝ. 60
ΜΠΑΛΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚ. 43
ΜΠΑΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΥΑΓ. 43
ΜΠΑΛΑΣ ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΠΑΝ. 36
ΜΠΑΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΡ. 32
ΜΠΑΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΡ 31
ΜΠΑΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΛΩΡΟΥ 30
ΜΠΑΛΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΓΕΡ. 29
ΜΠΑΛΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΣΠΥΡ. 22
ΜΠΑΛΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΓΕΡ. 18
ΜΠΑΛΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΩΚ. 15

Κυριακή 5 Ιουνίου 2016

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΣΟΚΟΣ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Τα Ιόνια νησιά έχουν τροφοδοτήσει τον ελλαδικό χώρο με Ελληνες οι οποίοι έχουν χαρακτηριστεί ως εθνικοί.
Εχουμε τον εθνικό ποιητή , τον εθνικό μουσουργό , τον πρώτο 
Κυβερνήτη , τους εθνικούς ευεργέτες και ατέλειωτους άλλους.
Στην χορεία αυτών των μεγάλων δημιουργών ανήκει αναμφισβήτητα ο ζωγράφος Διονύσιος Τσόκος !!!

Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο στα 1820 τέλος Φεβρουαρίου από τον Νικόλαο Τσόκο και την Κιάρα Καμίλλου.Η οικογένεια ήταν ηπειρωτικής καταγωγής(Συρράκο).
αυτοπροσωπογραφία
Εθνική Πινακοθήκη
συλλογή Κουτλίδη
Ο πλούσιος λαδέμπορος πατέρας του,έδωσε στον Διονύση την δυνατότητα για καλές σπουδές τόσο στο Τζάντε,όσο και στην βόρεια Ιταλία. Στα 1844 βρίσκεται εγγεγραμμένος στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βενετίας.Εκεί είχε δάσκαλο τον Ludovico Lipparini ο οποίος άσκησε μεγάλη επίδραση στην πορεία του.Παντρεύτηκε την ζακυνθινή Ιωάννα Γούζαρη και έκαμε τρεις κόρες, την Μαριγώ,την Ελένη και την Αικατερίνη η οποία παντρεύτηκε τον φαρμακοποιό Ν.Καζιλάρη,ο γιός της οποίας Ιωάννης πούλησε τους πίνακες που είχε στην κατοχή του στο Μουσείο Μπενάκη το 1937.

Το 1847 έρχεται στην Αθήνα και από το 1856 μέχρι τον θάνατό του,τον Σεπτέμβριο του 1862 είναι καθηγητής στο Αρσάκειο πάνω στο αντικείμενό του.Στην θέση αυτή τον διαδέχτηκε η πρώτη ελληνίδα ζωγράφος Ελένη Μπούκουρη εκ Σπετσών,μητέρα του μεγάλου ζωγράφου Ιωάννη Αλταμούρα.Ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Αθανάσιος Διάκος
Ιστορικό Μουσείο Αθηνών
Μνημειώδες έργο του είναι η δολοφονία του Καποδίστρια,που το μεν προσχέδιο βρίσκεται στο Μουσείο Μπενάκη, ο δε κύριος πίνακας βρίσκεται στα  γραφεία της ελληνικής κοινότητας στην Τεργέστη και έγινε το 1850 όπως ο ίδιος ο καλλιτέχνης έχει σημειώσει.Στον πίνακα αυτόν έχει προσθέσει το πρόσωπό του στο άκρο δεξιά κατά την παλιά συνήθεια που ίσχυε!
Πολλές οι προσωπογραφίες ηρώων της Επανάστασης και σκηνών από αυτήν.
Στόχος του παρόντος σημειώματος είναι μια επιφανειακή γνωριμία με τον μεγάλο Ζακυνθινό ζωγράφο που πρέπει να τονίσουμε ότι συνεδύασε την βενετική παράδοση και την ελληνική ρώμη!
Είναι ένας κλασσικός Ελληνας Επτανήσιος!

πηγή:  εργασία Κατερίνας Σπετσιέρη από το περιοδικό Ζυγός 1976 (kapodistrias.info)


Η ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ*


Ce qui nous flatte le plus , c'est de vivre chez le souvenir

des hommes...


Αυτό που μας (με) ευχαριστεί (ενισχύει) το πιο πολύ , είναι να ζούμε (ζω) 

στην μνήμη των ανθρώπων...


Ιωάννης Καποδίστριας

Γράφτηκε ιδιοχείρως από τον Εθνικό Κυβερνήτη μας,πάνω σε μια λιθογραφία του Muller που έγινε εκ του φυσικού και επανεκτυπώθηκε στην Καρλσρούη ώστε τα έσοδα από τις πωλήσεις να διατεθούν υπέρ του Αγώνα των Ελλήνων.

-Η μετάφραση του αποφθέγματος έγινε από εμένα, με την βοήθεια του Γαλλοελληνικού Λεξικού του Κων.Βαρβάτη (Αθήνα 1922), 
ειδικά για το ρήμα flatter που εκτός από ευχαριστώ,κολακεύω
έχει και την έννοια τού ενισχύω,δυναμώνω

* Γρ. Μαρκέτος
μελετητής της Επτανησιακής ταυτότητας

Σάββατο 4 Ιουνίου 2016

ΔΟΝΑΤΟΣ ΔΗΜΟΥΛΙΤΣΑΣ ο Κορφιάτης ευεργέτης

Ο Δονάτος Δημουλίτσας γεννήθηκε στην Κέρκυρα 
 Ήταν απόγονος Σουλιωτών, που έφτασαν στην Κέρκυρα μετά την κατάληψη του Σουλίου από τον Αλή Πασά.
 Ίδρυσε βιομηχανία παραφίνης και πάγου και τροφοδοτούσε όλη την Ελλάδα με παραφίνη δημιουργώντας μια πολύ σημαντική περιουσία.
Το 1929 εξελέγη γερουσιαστής με την Προοδευτική Ενωση του Κων.Ζαβιτσάνου,για την περίοδο 21/4/1929 έως 1/4/1935,δηλαδή για μία πλήρη θητεία 6 χρόνων.
 Ο Δημουλίτσας είχε έντονη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή της Κέρκυρας, όπου έκανε διάφορες δωρεές.
 Με τη διαθήκη του, που συνέταξε το 1937, διέθεσε στο Δήμο Κερκυραίων 1.000.000 δραχμές και όρισε την οικονομική ενίσχυση ενός άπορου κοριτσιού κάθε χρόνο με 40.000 με τη μορφή προικοδότησης. Επίσης, άφησε 100.000 στη Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας, 50.000 στη Φιλαρμονική Εταιρεία «Μάντζαρος», 50.000 στο Ωδείο Κερκύρας και 100.000 στην Αναγνωστική Εταιρεία. Εκλέχτηκε Γερουσιαστής της Ελληνικής επικράτειας το 1929.
ο γερουσιαστής
Πέθανε το 1947 και θάφτηκε στον οικογενειακό τάφο των Δημουλίτσα στο Δηµοτικό Νεκροταφείο της Κέρκυρας 
πίνακας του Ζακυνθινού ζωγράφου Διονύση Τσόκου που βρίσκεται στην
Εθνική Πινακοθήκη,από την συλλογή Κουτλίδη
με το όνομα ''Δονάτος Δημουλίτσας
Κερκυραίος δικηγόρος''
προφανώς προγόνου του προηγουμένου

ΤΑ "ΒΟΛΤΑ" ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ της Ανδριανής Βοντετσιάνου (Κέρκυρα)

Έμαθα να περπατώ μέσα από τα βόλτα,
να κρύβομαι και να γελώ, να κυνηγώ,
να διαβάζω στην σκιά τους, 
να κάθομαι στην αγκαλιά τους,
να γράφω σε αυτά κρυφά το όνομα εκείνου που αγαπουσα σαν ήμουνα παιδί,
να τραγουδώ στην χορωδία σε διάταξη μπροστά τους,
να προφυλάσσομαι από την βροχή,
να είναι πρώτη εικόνα το πρωί
και τελευταία σαν πέφτει η νυχτερινή σιωπή.
Και τώρα, χρόνια μετά, κοιτώ μέσα από τα βόλτα όσα αγαπώ. Βουνά, λειβάδια, το γαλάζιο νερό...
Δεν είναι μόνο το Λιστόν.
Είναι εκείνα τα βόλτα τα απλά, στα χωριά,
στα σπίτια τα παλιά,
γεμάτα ιστορίες, μνήμες, χρόνια αλλοτινά.
Τα βόλτα, μια αγάπη περίεργη θα πεις,
μα όπως και να το κάνεις,
είναι για μένα, κομμάτι της ζωής...
(Ιούνιος 2013)

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2016

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΟΝΤΟΜΑΡΗΣ εκ Κερκύρας



Ο Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου,γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1916.
Σπούδασε νομικά και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα.
Ασχολήθηκε έντονα με τον συνδικαλισμό και εξελέγη με την σημαία της Ενωσης Κέντρου
δύο φορές βουλευτής Κερκύρας, το 1963 και το 1964.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε στην Αθήνα.
Εκεί βρισκόταν στις 16 Νοεμβρίου 1973,στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, όπου στην διασταύρωση των οδών Γεωργίου Σταύρου και Σταδίου χτυπήθηκε από δακρυγόνα που έριχνε η αστυνομία κατά των διαδηλωτών και υπέστη έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Στον Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. όπoυ μεταφέρθηκε,απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Υπήρξε το πρώτο επίσημα επιβεβαιωμένο θύμα του Πολυτεχνείου.

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2016

Ο ΘΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ της Ελένης Χάρου

Σήμερα που μπήκε ο Θεριστής, ας θυμηθούμε τους προγόνους μας, τους παλιούς αγρότες, γυναίκες και άνδρες στην κοπιαστική αγροτική εργασία του θερισμού με τον παραδοσιακό τρόπο.
 Οι θεριστάδες λοιπόν με τα δρεπάνια μπαίνανε στη σειρά και άρχιζαν το θέρο πολύ νωρίς το πρωί, για να έχει υγρασία και να μην είναι πολύ ζέστη.
 Όταν ήταν αγριόκαιρος, δηλ. στεγνός καιρός χωρίς υγρασία, τα στάχυα έσπαζαν, θρυματίζονταν και τα δεμάτια δε «χαλινώνανε» δηλ. δε δένονταν καλά.
 Κάθε θεριστής έκανε «αχεραπίες» δηλ. μεγάλα χερόβολα που τα δένανε με βούρλα, ή κατσούλες. Πολλές αχεραπίες μαζί έκαναν τις «αγκαλές» δηλ. μεγάλα δεμάτια που τα δένανε με βέργες από σκίνους, ή σπάκες, δηλ. πικροδάφνες.
 Όλες οι αγκαλές συγκεντρώνονταν κοντά στο αλώνι και έκαναν τις θημωνιές, δηλ. μεγάλους σωρούς και ανάλογα υπολογίζανε τις «αλωνές».
 Οι πρώτες θεριστικές μηχανές ήρθαν στα Κύθηρα τη δεκαετία του ’60, που θερίζανε και δένανε τα δεμάτια με σπάγκους.
 Τσιριγώτες θερισταδες κατα τη δεκαετια του ´20