Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟ ΡΕΜΠΕΛΙΟ ΤΩΝ ΠΟΠΟΛΑΡΩΝ

Δύσκολο έως πολύ δύσκολο να καταπιαστεί κάποιος με το Ρεμπελιό των Ποπολάρων.
Πολλές οι πηγές και εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους.
Λογικό ότι η κάθε πηγή προσεγγίζει το θέμα από διαφορετική ιδεολογική σκοπιά.Οσον αφορά αυτό που λένε όλοι ότι ο ιστορικός είναι ουδέτερος δεν το πιστεύω καθόλου.
Είναι αδύνατον να μην επηρεαστεί από τις ιδεολογικές απόψεις του,κατά την εξιστόρηση
γεγονότων και πρωταγωνιστών.
Διάλεξα τον Πορφύρη Κονίδη(τον Κ.Πορφύρη), σαν πρώτη πηγή πληροφόρησης για το Ρεμπελιό.
Γνωστός αριστερός -έχουμε αναφέρει γιαυτόν στο λήμμα ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ- που καταπιάνεται 
στα 1963 διεξοδικά με το θέμα αυτό, με βάση το Χρονικό του Αγγελου Σουμάκη.
Βέβαια δεν κρύβει ότι είναι επιφυλακτικότατος απέναντι στην πηγή αυτή,λόγω της πρόλευσης του συγγραφέα,από την τάξη των ευγενών.
Και εμείς με την σειρά μας,είμαστε επιφυλακτικοί στην εργασία του Πορφύρη Κονίδη,επειδή
ανήκε στην Αριστερά.
Ο Κ.Πορφύρης γνώριζε τότε ότι στα βενετικά αρχεία,έψαχνε η Χρυσή Παπαδάτου-Αουλιέρα,
ενώ παινεύει τον Κων.Λομβάρδο για την ενασχόληση του με το θέμα αυτό,χαρακτηρίζοντας τον,
οξυδερκέστατο.
Μάλιστα εκφράζει την απογοήτευση του για την επιδερμική αναφορά του αριστερού Κορδάτου,στο Ρεμπελιό.
Σαν πηγή του,έχει ακόμα την εργασία της Μαριέττας Μινώτου-Γιαννοπούλου στα 1933.
Φυσικά δεν παραλείπει να αναφερθεί στις εργασίες Π.Χιώτη και Κων.Σάθα.
Το πρώτο που θα κάνουμε στα επόμενα άρθρα θα είναι η περιγραφή της κοινωνίας την εποχή
του ρεμπελιού για να καταλάβουμε γιατί έγινε και με τι στόχο έγινε!

Categories:

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου