Η Κοφινέτα μου... Oil on canvas by Tassos Kouris
Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013
Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013
 |
| το μνημείο στην πόλη της Κέρκυρας |
Άλλωστε, τόσο τα λόγια όσο και τα γραπτά του Κ. Γεωργάκη, φοιτητή στη Σχολή Μηχανικών της Γένοβα, με ενεργό συμμετοχή στον αντιδικτατορικό αγώνα (μέσω άρθρων και συνεντεύξεών του, που τον είχαν καταστήσει στόχο των πληροφοριοδοτών και πρακτόρων της χούντας) δεν άφηναν την παραμικρή αμφιβολία για το κίνητρο της ακραίας αυτοκαταστροφικής ενέργειάς του, που πέτυχε απόλυτα τον επιδιωκόμενο στόχο, αφού ξεσήκωσε τη διεθνή κοινή γνώμη, ιδιαίτερα δε την ιταλική, κατά της ξενόφερτης δικτατορίας, που είχε τολμήσει να ασελγήσει επί της Δημοκρατίας, στον τόπο που τη γέννησε.
Ο εύψυχος Κώστας Γεωργάκης, που το όνομά του χαράχτηκε στο “Πάνθεον όλων των αήττητων εξορίστων της ανθρωπότητας”, στο νεκροταφείο Σταλιένο της Γένοβα και που ο ανδριάντας του στήθηκε στη γενέτειρά του, την Κέρκυρα, φιλοτεχνημένος αφιλοκερδώς από το γλύπτη Δημ. Κορρέ, έφυγε από τη ζωή αυτή εννιά ώρες αφότου κραύγασε μπροστά στους έκπληκτους περαστικούς “Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα” και “Το έκανα για την Ελλάδα μου” κι έχοντας προηγουμένως αφήσει και τη γραπτή παρακαταθήκη του, μέσα από επιστολές του, γραμμένες την ίδια εκείνη τραγική ημέρα, στις οποίες διακήρυττε, μεταξύ άλλων:«Εγώ δεν μπορώ να κάνω αλλιώς παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ένα ελεύθερο άτομο…», αλλά και προέβλεπε, με σιγουριά: «Η γη μας, που γέννησε την ελευθερία, θα εκμηδενίσει την τυραννία!».
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΑΤΑΦΟΣ
Αξίζει να σημειωθεί ότι η σορός του Κ. Γεωργάκη μεταφέρθηκε από φίλους και συμφοιτητές του στο νεκροταφείο της ιταλικής πόλης, όπου έμεινε άταφη για τέσσερις μήνες, σε μια παράγκα, ώσπου μεταφέρθηκε κρυφά στην Κέρκυρα, με το πλοίο “Αστυπάλαια”, στις 18/1/71.
Νικηφόρος Βρεττάκος, Αυτοπυρπόληση
Στον φοιτητή που αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα το 1970
Ντύθηκες γαμπρός
φωταγωγήθηκες σαν έθνος.
Έγινες ένα θέαμα ψυχής
ξεδιπλωμένης στον ορίζοντα.
Είσαι η φωτεινή
περίληψη του δράματος μας,
τα χέρια μας προς την Ανατολή
και τα χέρια μας προς τη Δύση.
Είσαι στην ίδια λαμπάδα τη μια
τ' αναστάσιμο φως
κι ο επιτάφιος θρήνος μας.
συλλογή: "η θέα του κόσμου"
"ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ· Η θέα τοῦ κόσμου", τομ. 2ος , σ. 359. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο "ΟΔΟΙΠΟΡΙΑ 1967-1970", 1972
Στον φοιτητή που αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα το 1970
Ντύθηκες γαμπρός
φωταγωγήθηκες σαν έθνος.
Έγινες ένα θέαμα ψυχής
ξεδιπλωμένης στον ορίζοντα.
Είσαι η φωτεινή
περίληψη του δράματος μας,
τα χέρια μας προς την Ανατολή
και τα χέρια μας προς τη Δύση.
Είσαι στην ίδια λαμπάδα τη μια
τ' αναστάσιμο φως
κι ο επιτάφιος θρήνος μας.
συλλογή: "η θέα του κόσμου"
"ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ· Η θέα τοῦ κόσμου", τομ. 2ος , σ. 359. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο "ΟΔΟΙΠΟΡΙΑ 1967-1970", 1972
ΦΕΥΓΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Βουνοκορφές μακριά στημένες, σε δειλινό καλοκαιριού
τις έχει για προσκέφαλο το ρόδινο φεγγάρι
που ανηφορίζει μεσ’ στο σούρουπο σαν πέτρα διαμαντιού
κι’ αστράφτει στον ορίζοντα, σαν ροζ μαργαριτάρι
βουβές ψυχές κρυμμένες στα μονοπάτια του γιαλού
τούτες τις ώρες σμίγουνε, θα’ χουν πολλά να πούνε
ανηφορίζουν σιωπηλές, μεσ’ στο μαβί του δειλινού
σιγοσημαίνουν σήμαντρα, τα βράχια αντιλαλούνε
εδώ ήταν το πολύβουο, και δροσερό ακρογιάλι
εδώ κι’ ο μπάτης φύσαγε, κι’ έδιωχνε τους καημούς
εδώ το κύμα ράντιζε μ’ αφρούς, κι’ ανεμοζάλη
και της ψυχής ξεμάκραινε τους πόνους, και λυγμούς
πόσες φορές η θάλασσα τα χίλια μυστικά της
τ’ άστελνε σαν τραγούδια της αυγές, και πρωϊνά
πόσες φορές μας άνοιγε τα γαλανά πανιά της
και σκόρπιζε την αύρα της, νυχτιές, με σιγαλιά!
Σε λίγο, του φθινοπώρου δάκρυα, και του χειμώνα χιόνια
θα μας σκεπάσουν καταχνιές, σύννεφα, και βοριάδες
θα’ χουν χαθεί λεμονανθοί, κι’ όλα τα χελιδόνια
το ψιλοβρόχι θα τρυπά, θ’ αφρίζουν οι νοτιάδες.
Στις έρημες ακρογιαλιές, και στου γιαλού τα πλάτια
θ’ ακούγεται το βουητό, τ’ ανέμου η αντάρα
θα πέσει πάλι παγωνιά, θα τρέμουνε τα ξάρτια
και τα πουλιά στον κουρνιαχτό, θα τρέχουν με λαχτάρα
πανέρημες ακρογιαλιές, απ’ τους καιρούς δαρμένες
σε τούτη εδώ τη μοναξιά, αφήστε τους καημούς σας
πάλι θα γίνουν ξαστεριές, νύχτες ονειρεμένες
θα ξαναβρείτε τις χαρές, τους γαλανούς ρυθμούς σας
τούτο το βότσαλο η Γη, ριγμένο μεσ’ τ’ απείρου
πιάστηκε στα πλοκάμια του, και έμεινε σαν στολίδι
στο περιβόλι τ’ ουρανού, κι’ όπου κοιτάξεις γύρου
σου σαγηνεύει την ψυχή, σ’ αυτό σου το ταξίδι
Ήλιε αφέντη τ’ ουρανού σκόρπα τη ζεστασιά σου
συ που μας δίνεις τη ζωή, και φτιάχνεις καλοκαίρια
συ που γεμίζεις τις καρδιές, με την απλοχεριά σου
μείνε ψηλά στο θρόνο σου, στα Θεϊκά παρτέρια
Θα φτερουγίζει η σκέψη μου σε τούτα τα ακρογιάλια
θα ανθίσουν πάλι πασχαλιές, θα ρθούν και χελιδόνια
πάλι θα φέρει η θάλασσα αύρες, και μαϊστράλια
Θεέ μου πόσο θ’ άθελα να ζω μ’ αυτά αιώνια!
ΛΕΥΚΑΔΑ, ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2ΟΟ6
Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013
Μια όμορφη νανοσκαλίδρα (calidris minuta).
Το κελάηδημα της είναι μια μακριά τρίλια που ανεβοκατεβαίνει..τιτ..τιρρι τιτ τιτ...
Φωλιάζει σε παράκτια έλη και στην τούντρα ανάμεσα στις νάνες ιτιές.Κλωσσάει στη βόρεια Φιλανδία και στη ρωσσική τούντρα.
Περαστικό και διαβατάρικο από τη χώρα μας, φωτογραφήθηκε στη λιμνοθάλασσα του Αργοστολίου. ..
Το κελάηδημα της είναι μια μακριά τρίλια που ανεβοκατεβαίνει..τιτ..τιρρι τιτ τιτ...
 |
| φωτο:Γεράσιμος Μπουχάγιερ |
Περαστικό και διαβατάρικο από τη χώρα μας, φωτογραφήθηκε στη λιμνοθάλασσα του Αργοστολίου. ..
Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013
Οταν ξεκίνησα να διαβάζω για την Σάσωνα πριν χρόνια,αγνοούσα παντελώς ότι υπήρχε.
Σιγά-σιγά έμαθα ότι ήταν ένα νησί στα βόρεια του Ιονίου Αρχιπελάγους που δόθηκε από ελληνική! κυβέρνηση στην Αλβανία.
Βέβαια τότε οι συνθήκες δίναν και έπαιρναν διάφορα μέρη,εν αγνοία των άμεσα ενδιαφερομένων.
Δεν ξεχνάμε την Ιμβρο και την Τένεδο για να αναφέρουμε ένα παραπλήσιο παράδειγμα νησιών.
Ομως εδώ,σε μας, υπήρχε μια ειδοποιός διαφορά.
Κατά την ένωση είχαμε την ΕΝΩΣΗ ΔΥΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ.
Αυτό τουλάχιστον έλεγαν τα επίσημα χαρτιά και δεν είχε κανένα δικαίωμα το προκύψαν νέο ελληνικό κράτος να εκχωρεί κομμάτι του Ιονίου κράτους σε άλλη χώρα.
Το 1279 λοιπόν,κατελήφθη από τους Ανδεγαυούς,στην συνέχεια περιελήφθηκε στην Βενετική Δημοκρατία,όταν η Γαληνοτάτη εκλήθη από τους Κερκυραίους να κυβερνήσει το νησί.
Το 1417 κατελήφθη από τους οθωμανούς μέχρι το 1696,οπότε πλέον εκδιώχτηκαν οριστικά οι τούρκοι από τους Βενετούς.
Οταν έγινε το 1864 η Ενωση,το νησί ξεχάστηκε, γιατί βλέπετε υπήρχαν άλλες προτεραιότητες.
Για παράδειγμα το κλείσιμο της Ιονίου Ακαδημίας,η μεταφορά των χρημάτων από τις τράπεζες του Ιονίου στην Αθήνα.
Δεν είχαν χρόνο λοιπόν οι κρατούντες να υψώσουν την Γαλανόλευκη και γι'αυτό οι τούρκοι βρήκαν ευκαιρία και ''πάτησαν''το νησί,κατασκευάζοντας μάλιστα και φάρο το 1871.
Στις 15 Νοεμβρίου 1912,κατά τον 1ο Βαλκανικό Πόλεμο,ο διοικητής της ομάδας ατμομυοδρομώνων,αντιπλοίαρχος Κωνσταντίνος Γεωργαντάς επιβαίνων στο ''Πηνειός''
με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Αναστάσιο Γεωργιάδη,απελευθέρωσε το νησί και ύψωσε την σημαία μας!
Η Ελληνική Βουλή όμως με τον νόμο 272 της 5ης Μαϊου 1914,παραχώρησε το νησί στην Αλβανία,ύστερα από πιέσεις των Ιταλών.
Κάτι μου θυμίζει την υπόθεση Ιμίων στις μέρες μας!
Στις 2 Ιουλίου αποχώρησε η Ελληνική φρουρά και στις 16 Ιουλίου αποβιβάστηκαν οι τούρκοι οι οποίοι κατέσφαξαν τις 15 ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ οικογένειες κτηνοτρόφων του νησιού!
-Ευχαριστώ τον Κερκυραίο Σπύρο Χειρδάρη για τις πληροφορίες που έστειλε γραμμένες από τον Στυλ.Πολίτη
Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013
Η ιστορία που γράφει το αθηνοκεντρικό κράτος αγνοεί πλήρως αυτή την ημερομηνία.
Εμείς όμως πρέπει να την γνωρίζουμε και να την τιμάμε με δεήσεις επιμνημόσυνες σε ολόκληρο το νησί της Κεφαλονιάς.Ετσι μόνο δείχνουμε ότι δεν είμαστε επιλήσμονες, αλλά τιμάμε τους αντενάτους μας.
Ο Μωάμεθ στέλνει στις κτήσεις του Λεονάρδου Τόκου, τον Αχαμέτ Πασά με δύο γαλέρες και σαράντα φούστες(πειρατικά ιστιοφόρα).Την εποχή εκείνη ο Λεονάρδος κατείχε την Αρτα, την Ζάκυνθο, την Βόνιτσα, την Λευκάδα, την Κεφαλονιά και την Ιθάκη.
Ο Λεονάρδος μαθαίνοντας ότι ο οθωμανικός στόλος πλέει προς Λευκάδα, έφυγε για την Κεφαλονιά και επειδή ούτε εκεί αισθανόταν ασφαλής, διαφεύγει στην Νάπολη στην αυλή του βασιλιά Φερδινάνδου, του οποίου είχε παντρευτεί την ανηψιά, Φραγκίσκα Margano.
Μετά από τρείς μέρες πολιορκίας του κάστρου του Αγίου Γεωργίου, οι Τούρκοι το κατέλαβαν υπογράφοντας συνθήκη.
Τότε στις 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1479 ''κατέστρεψαν πάντας τους τόπους και πάσας τας κατοικίας''. Μετά ''εδήωσαν'' την Ιθάκη.
Απήγαγαν από την Κεφαλονιά 10.000 ψυχές ως αιχμαλώτους και άφησαν το νησί τελείως έρημο! Μερικοί αναφέρουν 14.000! Έκτοτε οι Κεφαλονίτες έτρεφαν μεγάλο μίσος προς τους τούρκους, γιαυτό και ήσαν πάντα πρώτοι, στους πολέμους των Βενετών κατά των οθωμανών.
Οι σημερινοί άρχοντες δεν έχουν καθιερώσει την αποφράδα αυτή μέρα, ως ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ.
Από άγνοια;
Μπορεί.
Πάντως το γεγονός είναι ότι η ημερομηνία αυτή κάθε χρόνο παρέρχεται σιωπηλή στο νησί και οι περισσότεροι ούτε καν την ξέρουν.
Οι ψυχές όμως των αντενάτων μας, την ημέρα εκείνη κατεβαίνουν απελπισμένες, από την αιώνια κατοικία τους, αναζητώντας μεταθανάτια δικαίωση.
Βιβλιογραφία: ''Η Ιθάκη'' Αθαν.Λεκατσά ''Η ιστορία της νήσου Κεφαλληνίας'' Ευστ.Λιβιεράτου
-Βρίσκεται στα βόρεια των Κυθήρων και λόγω του σχήματός της, οι αρχαίοι την ονόμαζαν ''Ονου Γνάθος''.
Οι Ενετοί την ονόμασαν Τσέρβι,επειδή το σχήμα της θυμίζει κεφάλι ελαφιού με κέρατα.
Από την ενετική λοιπόν ονομασία δώσαμε εμείς, μεταγλωττίζοντας την, την ονομασία Ελαφόνησος.
Να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε το Τσέρβι τσάνελ,δηλαδή το σημαντικό ναυτικό πέρασμα ανάμεσα στο νησί και στο ακρωτήρι Μαλέας.
Επί εποχής Οθωνα στην Ελλάδα,όταν έγινε ο ναυτικός αποκλεισμός της χώρας μας από τους άγγλους λόγω της υπόθεσης Πατσίφικο,η ''φίλη'' χώρα απαίτησε να προσαρτηθεί
η Ελαφόνησος, η Σαπιέντζα και η Σχίζα στην Ιόνιο Πολιτεία (το προτεκτοράτο που είχαν δημιουργήσει
στα Επτάνησα) μετά την κατάλυση της ''Επτανήσου Πολιτείας''.
Κι αυτό γιατί τα δύο νησιά κυριολεκτικά είχαν ξεχαστεί να αναφερθούν κατά την συγκρότηση των Επτανήσων.
Ο Οθωνας τότε έδωσε μυστική εντολή να πάνε κτηνοτρόφοι από την Λακωνία στο νησί για να φαίνεται ότι κατοικείται!
Ετσι και σώθηκε η Ελαφόνησος!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)