ΦΙΛΟΞΕΝΟΙ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑ ΞΕΝΟΦΟΒΙΚΟΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ

Χαζεύοντας στους "τοίχους" δηλαδή στα διαδικτυακά προφίλ Επτανήσιων φίλων,κυριολεκτικά τα έχασα.
Είχα καιρό να ασχοληθώ , με τα Νησιά τση καρδίας μας , πάνω από ένα χρόνο.
Οσο δηλαδή καιρό η Ελλάδα γύρισε σελίδα, προσπαθώντας να βγεί από το καθεστώς επιτροπείας όπου την οδήγησαν αναίσχυντα και με μεγάλη μεθοδικότητα  επίορκοι πολιτικοί που κυβερνούσαν για δεκαετίες!
Δεν ήσαν όμως επίορκοι μόνο απέναντι στο Εθνος.
Ησαν επίορκοι και απέναντι σε όλους εμάς που τους πιστέψαμε και τους ακολουθήσαμε για πολλά χρόνια.
Ξαφνικά διαπίστωσαν πολλοί από εμάς ότι όλα ήσαν ένα καλοστημένο ψέμα.
Ομως δυστυχώς δεν το διαπίστωσαν όλοι!
Βλέπω ιδιαίτερα μορφωμένους και καλλιεργημένους συμπατριώτες να παραμένουν προσκολλημένοι στις φαύλες συνταγές του παρελθόντος!
Βλέπω μία έντονη φοβική απέναντι στους ξένους αντιμετώπιση.
Μάλλον ο όρος είναι ήπιος. Καθαρά ρατσιστική θα έλεγα.
Βέβαια αυτή την θεώρηση την ξεχνάνε όταν δουλεύουν το καλοκαίρι σαν γκαρσόνια απέναντι στις ορδές των τουριστών. Εκεί πέφτει χρήμα και γίνονται εμμετικοί οσφυοκάμπτες!
Τέλος πάντων αυτές είναι μερικές από τις σκέψεις που έχω κάνει εδώ και λίγες μέρες και θεώρησα έντιμο να της εκφράσω δημόσια.
Σαν φωτογραφία του άρθρου χρησιμοποιώ ό,τι καλύτερο υπάρχει και όποιος καταλάβει , κατάλαβε!

Read More

ΤΑ ΚΟΥΦΕΤΑΚΙΑ ΒΥΣΣΙΝΟ "ΙΘΑΚΗ" της Κατερίνας Γρηγορίου"

Τί σχέση έχουν τα κουφετάκια βύσσινο με τον Οδυσσέα;

Σήμερα το πρωί, κατέβηκα στην αγορά του Αμαρουσίου για τα συνηθισμένα καθημερινά ψώνια.

Σε κατάστημα με ξηρούς καρπούς που επισκέφθηκα, με έκπληξη διαπίστωσα ότι, σε μια σειρά κουφετάκια με διάφορες γεύσεις και ονομασίες, ο κατασκευαστής έδωσε σε αυτά με τη γεύση βύσσινο το όνομα ΙΘΑΚΗ. 
Αποφάσισα να τα δοκιμάσω και φώναξα τη νεαρή πωλήτρια να με εξυπηρετήσει.
Διαβάστε τον διάλογο και θα δείτε πού θέλω να καταλήξω..

-Γειά σας της είπα. Θα ήθελα μερικά κουφετάκια.
-Ποια προτιμάτε; με ρώτησε..
-Τα "ΙΘΑΚΗ" , μιας που είναι το νησί μου, της απαντώ χαμογελώντας και συμπληρώνω χαριτολογώντας..
-Ευχαριστώ εκ μέρους των Ιθακησίων που επιλέξατε το νησί μας για να ονομάσετε τα κουφετάκια βύσσινο. Και κάνουμε πολύ ωραία γλυκά κουταλιού στο νησί μας συμπεριλαμβανομένου και του βύσσινου!

Η πωλήτρια με κοιτάζει χαμογελά και μου απαντά.

- Το γνωρίζω πολύ καλά το νησί σας. Έχω καταγωγή από απέναντι, από 

τον Αστακό, αλλά δεν είναι αυτός μόνο ο λόγος που γνωρίζω την Ιθάκη. Κυρίως τη γνωρίζω από τον Όμηρο και τον Οδυσσέα.
Είχα μαγευτεί από το έπος του Ομήρου, την έχω επισκεφτεί πάνω από 10 φορές και κάθε φορά, πάω να πατήσω τα χώματα του Οδυσσέα και της Πηνελόπης, πάντα με το ίδιο ρίγος και δέος. Δεν ξέρω για τα γλυκά σας, αλλά η ιστορία σας είναι τεράστια μέσα στην παγκόσμια ιστορία και είναι κρίμα που δεν κάνετε κάτι γι' αυτό.. Ερήμωση και αδιαφορία!! Εγώ θα το αγαπώ όμως το νησί του Οδυσσέα, έστω κι έτσι!

"κόκκαλο" εγώ!!!..........
Ευχαρίστησα και έφυγα!
Στο δρόμο για το σπίτι, σκεφτόμουν πόσο λυπηρό είναι που όλος ο κόσμος αναγνωρίζει και θαυμάζει το νησί μας και την ιστορία του, εκτός από εμάς τους ίδιους τους Ιθακήσιους!
Έστω.. όχι όλους! για να μην αδικήσω μια μερίδα θιακών που πολεμάει για την ανάδειξή της.

Στο σπίτι, άνοιξα το φέϊς και πρώτη ανάρτηση βλέπω αυτή του κυρίου Γιάννη Καραντζή ότι σε λίγες μέρες το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων θα προχωρήσει στην ανάθεση της επίβλεψης των έργων διαμόρφωσης του αρχαιολογικού χώρου του Αγίου Αθανασίου στη βόρειο Ιθάκη όταν ξεκινήσουν, στο καθηγητή Αρχαιολογίας κύριο Αθανάσιο Παπαδόπουλο (και σε ποιόν άλλο δηλαδή θα μπορούσε να γίνει η ανάθεση της επίβλεψης;)...

Να και κάτι ευχάριστο!!! σκέφτομαι.
Πού θα πάει; Θα έρθει ο χρόνος που θα δοθεί η απάντηση στον "Θιακό" που σήκωσε κάποτε το τηλέφωνο, κάποια χρόνια πίσω, μέσα από το Δημαρχείο Ιθάκης και απάντησε, τότε, σε υπεύθυνο μεγάλου ιδρύματος που ήθελε να χρηματοδοτήσει τις ανασκαφές, ".. Μην ασχολείστε!! Δεν υπάρχει τίποτε εκεί πάνω"..
Υπάρχει ελπίς;;;

Read More

ΚΟΙΤΑΞΕΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ; του Δημήτρη Ε. Σολδάτου (Λευκάδα)

ο τίτλος του ποιήματος είναι της Επτανήσου Πολιτείας,ποιητική αδεία

Από παιδί, το άπιαστο ζητούσα για να πιάσω.
Ήταν γραφτό, απ’ τ’ ανύπαρκτο το υπαρκτό να χάσω!

Δ.Ε.Σ.

Read More

Γαμήλιο ποίημα άλλης εποχής Επιμέλεια Καίτη Λυμούρη ( Ζάκυνθος )

Ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά, για το γάμο του μουσικοδιδασκάλου Ἱωσήφ Λιμπεράλη.
(Ο Ιωσήφ Λιμπεράλης ή Λιβεράλης ή Ελευθεριάδης, ήταν συνθέτης, δάσκαλος μουσικής, ιμπρεσάριος, σκακιστής και συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήταν γιος του Ιταλού Ντομένικο Λιμπεράλι και της Ζακυνθινής Αικατερίνης Μιλιοράτη.)

Φεῦγα, Μοῦσα! Γιὰ τὸ γάμο
ἑνοῦ φίλου μου ἀκριβοῦ
πέντε στίχους θὲ νὰ κάμω,
ὅπως μὤρθουνε στὸ νοῦ.

Ποια εἶν' ἡ νύφη; - Περιστέρα,
ἀγγελόπουλο, Θεά·
τοῦ Χαριάτη ἡ θυγατέρα,
ξακουσμένη γιὰ ὀμορφιά.

Στόμα ὡραῖο, σὰ δαχτυλίδι,
ἴσια μύτη ἑλληνική,
ἕνα μέτωπο, ἕνα φρύδι,
ὁποῦ λὲς καὶ σοῦ μιλεῖ.

Σὰ βαλθῇ νὰ τραγουδήσῃ,
- μὲ τὸ δάσκαλο κοντά -
καὶ ταὶς πέτραις θὰ ραΐση,
ὄχι ἀνθρώπινη καρδιά.

Τάχα εἶν' ἄλλη νὰ τῆς μοιάζῃ
εἰς τὴ Ζάκυνθο καὶ ἀλλοῦ,
σὰ γλυκίσματα ἑτοιμάζει
γιὰ τοὺς φίλους τοῦ γαμπροῦ;

Τόση τέχνη, τέτοια κάλλη

ποιός εἶν' ἄξιος νὰ χαρῇ;

Μωρέ, πές μου, Λιμπεράλη,
πῶς τὴν ἅρπαξες ἐσύ;

Ἢ τὰ γένεια ἢ τὸ μουστάκι
τὴν ἐμάγεψαν θαρρῶ·
ἄ! γιατί, Γερασιμάκη,
ἔχεις πρόσωπο σπανό;

Ὄχι, φίλε· δὲ φθονάω,
καὶ ἀπ' τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς
καὶ τοὺς δύο σᾶς εὐλογάω,
ὡσὰ νἄμουνα παπᾶς.

Θέ! ποτὲ νὰ μὴ σιμώσῃ
ζήλεια κρύα, φαρμακερὴ
τὸ κρεββάτι νὰ ξεστρώσῃ
ὁποῦ ἐσᾶς ἀκαρτερεῖ!

Πάντα ἐκεῖ νὰ τριγυρίζουν
πνευματάκια ἐρωτικά·
μ' εὐωδίαις νὰ τὸ γιομίζουν,
μ' ἄνθια ὡραῖα – καὶ τὰ λοιπά!

Ὁ Καιρὸς θὲ νὰ τροχήσῃ
τὸ δρεπάνι τὸ σκληρό,
πρὶν τοῦ γάμου σας νὰ σχίσῃ
τὸν ἀχώριστο δεσμό.

Καὶ θὰ ἰδῆτε ὁλόγυρά σας
μία σωστὴ δωδεκαριὰ
ἀπὸ ἀντίτυπα δικά σας,
ἐρωτόπλαστα παιδιά.

Στη φωτο. ο Ιωσήφ Λιμπεράλης (Κέρκυρα, 1820 - Ζάκυνθος, 1899)

Read More

ΠΕΤΡΕΣ της Δανάης Μυλωνάκη εκ Ζακύνθου

Πέτρες χλιές
από αιώνων ήλιο
σκέτες πια πέτρες 
χωρίς σχήμα
χρώμα, λόγο
να επισείουν
οι Γότθοι οι Δυτικοί
κινδύνους παγωμένους
κι αυτές εκεί
να μένουν
περιμένουν
με τους φαιά φέροντες
και τον Αλάριχο
απέναντι

Danaé
Αθήνα 7/4/2016

έργο του Σωτήρη Σόρογκα

Read More

ΚΥΘΗΡΑΪΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ της Ελένης Χάρου

Οι παροιμίες που σήμερα δυστυχώς δεν χρησιμοποιούνται όπως άλλοτε, είναι το απόσταγμα της σοφίας, της πείρας και της παρατηρητικότητας του λαού μας. Είναι σύντομες, ευτράπελες φράσεις που αγαπήθηκαν πολύ από το λαό και άλλοτε τις χρησιμοποιούσαν πολύ στην καθημερινότητά τους, όταν επικοινωνούσαν καλύτερα οι άνθρωποι και τα παιδιά άκουγαν τις διηγήσεις των μεγάλων.

Αναγέλασ’ ο μυξιάρης τον καϋμένο το σαλιάρη!
Απόξω μπέλα μπέλα κι από μέσα δεν εφέλα.
Ανάθεμα που’χει δικούς και περπατεί με ξένους!
Εδά στα γεροντάματα θέλει η γριά κουνίσματα.
Τόπου συνήθειο, νόμου κεφάλαιο!
Του φτωχού ο θάνατος και του πλούσιου οι ντροπές δε γροικώνται.
Που πήρε χίλια πέρπυρα και κακουδιά γυναίκα, τα χίλια παν στο διάολο κι η κακουδιά του μένει.
Καλύτερα να σε μισούν και να σου βγεί το μάτι, παρά να πάρεις κοπελιά να ’ναι κληρονομάτη.
Το σκύλο κάμε σύντεκνο και το ραβδί σου βάστα!

Read More

Ο ΛΕΩΝ ΒΡΥΧΑΤΑΙ

Πέρασαν δύσκολα χρόνια και συνεχίζουν να περνούν
Η Ελλάδα δοκιμάζεται

Ευτυχώς οι δημοκρατικές δυνάμεις προσπαθούν να ανακόψουν τον κατήφορο

Ο Λέων της Βενετίας, το φτερωτό λιοντάρι μας,καιροφυλακτεί.
Ξέρει το λιοντάρι ότι έχει εχθρούς από πολλές πλευρές
Εχει εχθρούς, όσους δεν έχουν ελεύθερο πνεύμα

Εχει εχθρούς τα αποσχιστικά σκουλίκια -που ευτυχώς είναι λίγα και αγράμματα- έχει ακόμα
τους απέκειδες που φθονούν το ελεύθερο Ελληνικό Επτανησιακό πνεύμα.
Το φθονούν γιατί έχουν αδυναμία να το καταλάβουν.

Θα το βλέπουν όμως καθημερινά να εκπέμπει με την βοήθεια του Ευαγγελιστή Μάρκου
Θα εκπέμπει στους ΜΗΔΕΝ μεγάκυκλους. Θα εκπέμπει δηλαδή από το σημείο όπου μας οδήγησε
η ελλαδίτικη ψευτοκουλτούρα και η ντόπια στενομυαλιά

Επτανήσιοι

Γρηγορείτε

Read More